ันธ์ทั้งห้า ห่างไกลจากกิเลสซึ่งเป็นเหตุแห่งทุกข์…”
“พิธีกรรมจุดดวงประทีปต่างๆ มีตำแหน่งและจำนวนตะเกียงต่างกัน เดิมทีตะเกียงของข้าสามารถกำจัดความมืดและความชั่วร้ายได้ แต่น่าเสียดายที่มีจำนวนไม่เพียงพอ ความสามารถของมันจึงลดลงอย่างมาก วันนี้ข้ามีมาสักหลายดวงก็สามารถส่งพวกเขากลับสวรรค์ไปได้ทันที” เซี่ยเฉียวเหลือบมองดูวิญญาณที่ไม่กล้าเข้าใกล้พลางแค่นเสียงเยาะ
“มหัศจรรย์มาก…” เฝิงหยิงหยิงอึ้งงันไปทันที “แม่นางเซี่ย ในเมื่อเจ้ารู้มากขนาดนี้ แล้วการร่ายรำของข้าเมื่อครู่นี้เป็นประโยชน์ไหม”
“ไม่มีประโยชน์” เซี่ยเฉียวตรงไปตรงมามาก
“อย่างนี้ก็หมายความว่าแม่หมอที่บ้านเกิดของข้าเป็นพวกหลอกลวง?” เฝิงหยิงหยิงนิ่วหน้าทันที
“ไม่หรอก เมื่อครู่นี้ข้าเหลือบดูเล็กน้อย ทิศทางการร่ายรำของเจ้าบางส่วนก็ทำได้ค่อนข้างดีแล้ว แต่นี่เป็นการเปิดค่ายกลจัดตั้งพลังงาน หากทำอะไรผิดไปแม้เพียงเล็กน้อยก็จะไม่สามารถใช้การได้ นับประสาอะไรกับเจ้าที่มีข้อผิดพลาดมากมาย… อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะไม่สามารถขับไล่วิญญาณได้ แต่มันก็สามารถสร้างกำลังใจได้ ถือว่าทำได้ดีแล้ว” เซี่ยเฉียวอธิบายคำต่อคำอย่างอดทน
อวี๋เซียนได้ยินเช่นนั้นก็ยื่นหน้าเข้าไปถามบ้าง “แล้วข้าล่ะ”
นางเองก็ท่องหนังสือ
“ก็ไร้ประโยชน์” เซี่ยเฉียวเหนื่อยใจ “คัมภีร์วิถีเต๋าก็สามารถท่องได้ และให้ผลบางอย่างด้วย แต่จิตใจของเจ้าไม่สงบและวอกแวก ทั้งยังท่องผิดในบางจุดด้วย…”
ตอนท
