ยพลังหยินหยาง แล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง พอเขาได้เห็นปราณชั่วร้ายรางๆ ก็รู้ได้ในทันทีว่าในบ้านหลังนี้น่าจะมีวิญญาณอยู่ และยังไม่ใช่วิญญาณธรรมดาด้วย
ดวงตาทั้งคู่ของเขานี้ได้มาจากการบำเพ็ญเพียร จึงไม่อาจเทียบกับปรมาจารย์โม่ที่รู้แจ้งหยินหยางมาแต่กำเนิดได้อยู่แล้ว นอกจากนี้เขาเองก็ยังบำเพ็ญเพียรไม่พอ จึงแค่พอจะรู้สึกได้เท่านั้นและไม่สามารถมองเห็นวิญญาณได้อย่างชัดเจน
“ท่านนักพรต เดิมทีลูกสาวของเขาก็ยังดีๆ อยู่ แต่จู่ๆ เมื่อวานนางก็บอกว่าตนเองเห็นวิญญาณขึ้นมา นักพรตปีศาจที่หอส่องชะตานั่นก็ไม่รู้ว่าวางยาพิษอะไรใส่นาง ท่านลองดูหน่อยว่าสามารถรักษาได้หรือไม่!” ใต้เท้าต่งกลัดกลุ้มมาทั้งคืนแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกว่าตนเองแก่ลงไปอีกหลายปี
“หอส่องชะตา? ปรมาจารย์โม่ชูเซิงผู้นั้นน่ะหรือ” หยวนฉังจื่อชะงักไปครู่หนึ่ง
“ถูกต้อง เป็นนางนั่นแหละ! ลูกสาวข้าบอกว่า นางวางยาพิษที่เปลือกตา…” ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดารีบเอ่ยทันที
หยวนฉังจื่อนิ่งงันไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เดินไปตรงหน้าแม่นางต่ง
มองดวงตาทั้งคู่ของนาง
ผู้ฝึกตนสามารถมองเห็นพลังปราณได้ในระดับหนึ่ง ดังนั้นนี่จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา
“นี่ไม่ใช่ยาพิษ มันเป็นแค่น้ำตาวัว คุณหนูใหญ่ของท่านก็แค่เห็นวิญญาณได้เพราะน้ำตาวัวนี้เท่านั้น มีวิญญาณแค้นคอยตามตอแยนาง”
“น้ำตาวัว?” ใต้เท้าต่งได้ยินเช่นนั้นก็งุนงงอยู่บ้าง
ไม่ใช่ยาพิษหรือ
“จะต้องบอกว่าน้ำตาวัวเหล่านี้ค่อนข้างหา
