กการหมั้นหมายขององค์ชายสี่อยู่พอดี
เมื่อครู่พวกเขากำลังพูดว่าอะไรนะ
พวกมิตรสหายที่อยู่ข้างๆ ต่างก็พูดกันว่า แม่นางต่งเป็นผู้หญิงที่ฉลาดและมีคุณธรรมอย่างหาได้ยากยิ่ง แม้ตอนนี้การหมั้นหมายจะถูกยกเลิกไปแล้ว แต่นางก็คงไม่ต้องกังวลเรื่องการแต่งงานหรอก หากไม่ใช่เพราะพวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจว่าตนเองไม่คู่ควรกับชื่อเสียงความฉลาดของนาง พวกเขาก็อยากจะส่งแม่สื่อไปสู่ขอนางดูสักที
ส่วนเขาเองในเวลานั้นก็มีเจตนาไม่ต่างกัน
เขาเองก็ควรที่จะแต่งภรรยาได้แล้ว จะแต่งกับใครก็คือแต่งเหมือนกัน
ในเมื่อจะแต่งภรรยาแล้ว เขาย่อมจะต้องมองหาคนที่มีชื่อเสียงเรื่องความสามารถและรูปลักษณ์หน้าตา เป็นเลิศเหนือคนอื่นในทุกด้าน!
อย่างเซี่ยเฉียวเป็นต้น ทว่าเซี่ยเฉียวกำลังจะเป็นพระชายารัชทายาท เขาย่อมไม่อาจคิดเช่นนั้นได้ แต่ต่งซีอวิ๋นผู้นี้ก็ไม่เลว เพียงแต่บุคลิกของนางหัวโบราณเกินไปจนเขาเกรงว่าหากแต่งงานกันจริงๆ เขาคงจะออกจากบ้านไม่ได้เป็นแน่…
อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขากำลังคิดอะไรเหลวไหลไปเรื่อยอยู่นั้น เขาก็ได้เห็นนางในทันที…
ต่งซีอวิ๋นอยู่บนถนน…
เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกว่าตนเองกำลังจะตาบอดเสียอีก…
“สมองของนางมีปัญหาแล้ว? แถมยังเป็นหนักด้วย!” ความคิดของเหล่าคุณชายกลายเป็นเรื่องน่าอายไปเสียแล้ว เวลานี้พวกเขาจึงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยจนอดที่จะแสดงความรังเกียจออกมาไม่ได้
“คุณชายใหญ่เมิ่ง ท่านว่าเป็นเพราะนางคิดไม่ตกเรื่องที่ถูกยกเลิกการแต่ง
