่ายไม่น่าสนใจอีกต่อไป พวกเขาต่างก็พากันจากไปด้วยความเสียดายอย่างยิ่ง
ใต้เท้าต่งได้ยินข่าวร้ายนี้มาจากฮูหยินของเขาแล้วเช่นกัน
เขารีบพาฮูหยินพร้อมกับหมอเข้ามาทันที
“ทำให้นางฟื้น! ข้าจะถามนางให้รู้เรื่อง!” ท่าทางของใต้เท้าต่งเกรี้ยวกราด
ท่านหมอปักเข็มเงินลงไป แล้วนางก็ได้สติขึ้นมาในเวลาไม่นาน จากนั้นใต้เท้าต่งก็ไล่คนที่อยู่ในห้องออกไปจนหมด
ต่งซีอวิ๋นลืมตาด้วยความสับสนมึนงง อย่างไรก็ตามคนแรกที่นางมองเห็นไม่ใช่ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดา แต่เป็นต่งอีอวิ๋น นางยังคงดึงดันที่จะบีบคอพี่สาวของตนเอง เพียงแต่นางทำไม่ได้เท่านั้น
ต่งซีอวิ๋นกลับคว้าคอของตนเองและดิ้นรนตามสัญชาติญาณ
“ลูกทำอะไรน่ะ พ่อได้ยินคนขับรถม้าบอกว่า วันนี้เจ้าไปทำเรื่องวุ่นวายข้างนอกมา?! ซีเอ๋อร์ นี่ลูกกำลังทำลายอนาคตตัวเองนะ? เป็นพระชายาองค์ชายไม่ได้แล้วอย่างไรเล่า ด้วยชื่อเสียงของเจ้า ผู้ชายดีๆ ในเมืองหลวงมีให้เจ้าเลือกมากมาย!? แล้วตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า ลูกไม่ต้องการรักษาชื่อเสียงหน้าตาแล้วใช่หรือไม่!”
เสียสติเป็นบ้า? เขาไม่เชื่อ!
ลูกสาวของเขาเข้มแข็งและแน่วแน่อยู่เสมอ นางจะเสียสติเพราะเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร
เมื่อต่งซีอวิ๋นได้ยินคำพูดของบิดา นางอ้าปากอยากจะบอกว่าน้องสาวของนางอยู่ที่นี่ แต่ขณะที่คำพูดนั้นอยู่ในลำคอของนาง นางก็มีสติขึ้นมาจึงได้กลืนมันกลับลงไปด้วยใบหน้าซีดเผือด
“ท่านพ่อ! ช่วยข้าด้วย! ท่านช่วยข้าด้วย เป็น….เป็นนักพรต
