ซีอวิ๋น
ต่งซีอวิ๋นออกจากหอส่องชะตาแล้วก็รู้สึกว่าตนเองโชคร้ายนัก นางใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดเปลือกตาไม่หยุด จากนั้นรีบเดินทางไปโรงหมอทันที
แต่นางยังไม่ทันได้ไปถึงที่นั่น ขณะที่นางเช็ดเปลือกตาแล้วลืมตาขึ้นใหม่ นางก็ต้องตกใจทันที!
ตรงหน้านางมีเงาดำกลุ่มหนึ่ง!
“กรี๊ด!” ต่งซีอวิ๋นตกใจจนต้องรีบขดตัวไปซุกอยู่ที่มุมหนึ่งบนรถม้า!
แต่เงาดำนั้นก็ยังติดตามนางมา ไม่เพียงเท่านั้น เงาดำนั้นยังโอบล้อมนางเอาไว้ สองมือนั้นบีบคอนางอย่างโหดเหี้ยม!
ตอนที่นางยังไม่เห็นวิญญาณ ต่งซีอวิ๋นก็แค่รู้สึกเย็นๆ ตรงลำคอเป็นบางครั้งเท่านั้น ตอนที่นางหลับก็จะมีบ้างที่รู้สึกหายใจไม่ออก แต่ในเวลาปกตินางไม่รู้สึกอะไรเลย!
แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไปแล้ว!
“ออกไปนะ! เจ้าเป็นตัวอะไร อย่ามายุ่งกับข้า!” ต่งซีอวิ๋นทุ่มแรงสะบัดมือสะบัดเท้าออกไป
สองมือนั้นจับนางไว้ไม่ยอมปล่อย ราวกับว่าเพียงแค่ออกแรงเล็กน้อยก็จะสามารถดึงทึ้งอวัยวะบนร่างกายของนางออกไปได้กระนั้น
วิญญาณของต่งอีอวิ๋นเองก็ตกใจเล็กน้อย
ดูเหมือนนางไม่ได้คาดหวังว่าวันหนึ่งคนที่นางติดตามพัวพันอยู่จะสามารถมองเห็นตนเองได้
จู่ๆ วิญญาณที่ไร้การรับรู้ในทีแรกก็เริ่มรู้สำนึกขึ้นมาเล็กน้อย!
ทันใดนั้นนางก็อ้าปากและกัดไปที่ลำคอของต่งซีอวิ๋นหนึ่งครั้ง สองครั้ง ต่งซีอวิ๋นได้ยินเสียงดังกร๊วบนั้นก็ขนลุกขนพองขึ้นมาทันที ร่างกายนางสั่นสะท้านอย่างช่วยไม่ได้ มือของนางยิ่งปัดป่ายรุนแรงกว่าเดิม
“คุ
