งดวงตาที่มืดมนของต่งซีอวิ๋น และ…กลิ่นอายอันน่ากลัวที่อยู่ข้างหลังนาง
เซี่ยเฉียวเชิญนางเข้าไปในห้องกั้น
ต่งซีอวิ๋นเอ่ยหลังจากที่นางนั่งลงแล้ว “ท่านเคยคำนวณดวงชะตาให้น้องสาวของข้ามาก่อน ตอนนั้นท่านคงจะพูดแต่เรื่องดีๆ มากมายเลยสิ? แต่บัดนี้น้องสาวของข้าตายไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าการคำนวณดวงชะตาของท่านก็มันก็แค่นี้เอง”
“…” เซี่ยเฉียวมองนางอย่างสงบ
แววตาของนางกระจ่างใส ไม่มีอะไรแปดเปื้อน
“ดังนั้นเจ้าจึงมาจับผิดข้า?” เซี่ยเฉียวเองก็คร้านที่จะอธิบาย
บัดนี้ วิญญาณของต่งอีอวิ๋นราวกับเมษครึ้มก้อนหนึ่ง นางดูเหมือนกับจะไร้สติการรับรู้ใดๆ เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาบีบคอต่งซีอวิ๋นโดยไม่สนใจใครอื่นเลย
“ไม่ใช่ ข้าไม่ได้มีเวลาว่างขนาดนั้น” บัดนี้ต่งซีอวิ๋นพูดจาตรงไปตรงมาไม่น้อย เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย
ต่งซีอวิ๋นกำลังประเมินนาง
“ท่านกับรัชทายาท…คงมีความสัมพันธ์ต่อกันอยู่บ้างสินะ ถึงแม้ท่านจะอายุมากแล้ว แต่หน้าตาก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร หากรัชทายาทชอบท่าน ทำไมท่านไม่ต่อสู้สักหน่อยเล่า และหากเซี่ยเฉียวกลายเป็นพระชายารัชทายาท ต่อไปรัชทายาทจะมาหาท่านหรือ นางเป็นปีศาจน้อย ไม่ช้าก็เร็วนางจะต้องล่อลวงให้รัชทายาทหลงใหลได้แน่”
“!!!” เซี่ยเฉียวตกตะลึง
นางเป็นปีศาจน้อย?!
จริงหรือ!
ดวงตาของเซี่ยเฉียวฉายแววตื่นเต้นเล็กน้อย “ขอบคุณแทนศิษย์หลานข้าด้วยสำหรับคำชม”
“ศิษย์หลาน?” ต่งซีอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อยก่อ
