างไรพวกนางก็เป็นพี่น้องแท้ๆ ที่คลานตามกันมา พวกจะปล่อยวางไม่ได้หลังจากที่ตายไปแล้วก็มีอยู่บ้าง
“บีบคอนางอยู่”
“แทบอยากจะกลืนกินนาง” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสริมขึ้นมาอีก
เมื่อเซี่ยผิงกั่งและจ้าวเสวียนจิ่งได้ยินเช่นนั้น พวกเขาต่างก็ตกตะลึงครู่หนึ่ง และรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“หากอย่างนั้น…คนร้าย…ก็มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นพี่สาวสารเลวนี่ถึงแปดส่วน?” เซี่ยผิงกั่งพูดจบก็ระเบิดโทสะออกมาทันที “นังคนนี้มันปีศาจกินคนชัดๆ กับน้องสาวตนเองก็ยังลงมือโหดร้ายได้ขนาดนี้ แม่ มัน สิ ในหัวสมองนางมีพิษเข้าไปหรือยังไง ถึงได้ชั่วร้ายเช่นนี้!”
แม้ว่าเขาจะลงไม้ลงมือกับน้องชายของตนเองเหมือนกัน แต่นั่นเป็นเจตนาดี!
แต่ต่งซีอวิ๋นผู้นี้…เรียกได้ว่าเป็นดอกไม้กินคนก็ได้! ทำให้เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า!
เซี่ยผิงกั่งเองก็เคยพบเห็นผู้หญิงที่ชั่วร้ายมามากมาย พวกที่ฆ่าสามีหรือแม้แต่ลูกตนเองก็ใช่ว่าจะไม่มี แต่พวกนางส่วนใหญ่มักจะได้รับความคับข้องใจมากมายตั้งแต่วัยเด็กจึงได้บ่มเพาะลักษณะนิสัยสุดโต่งเช่นนั้นออกมา
แต่ต่งซีอวิ๋นผู้นี้…
ต่งซีอวิ๋นเองก็มีแม่เลี้ยง แต่สถานะของตระกูลต่งนี้ไม่ใช่ธรรมดา ต่อให้มารดาเลี้ยงร้ายกาจเพียงใดก็ไม่สามารถที่จะทำตัวเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายทรมานเด็กได้ แม้จะเป็นแค่เรื่องหน้าตาก็ต้องเป็นที่ยอมรับได้
นอกจากนั้น ต่งซีอวิ๋นยังเป็นลูกสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกเชียวนะ!
สถานะเช่นนี้ดึงดูดความสนใจจากคนนอกอยู่แล้ว แ
