ปล่านี่ นางถึงได้บุญน้อยอย่างนี้”
สงสาร? เขาไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น
เขารู้สึกว่าตนเองค่อนข้างเกรงใจอีกฝ่ายแล้ว เขาทั้งช่วยชีวิตและช่วยปกปิดเรื่องชื่อเสียงความบริสุทธิ์ แต่หากนางยังโชคร้ายอีก มันก็ไม่น่าจะเป็นความรับผิดชอบของเขาแล้วนี่!?
ตอนที่ 772 วิ่งวุ่นเสียเปล่า
เซี่ยผิงกั่งได้เห็นคนที่โชคร้ายมาถมถืดไป
คนที่มาที่ศาลตัดสินคดีนี้มีตั้งกี่คนที่หน้าตาเปล่งปลั่งอยากมั่งคั่งร่ำรวย?
แต่ละคนที่ล้มละลายหรือเสียชีวิต ส่วนใหญ่ที่เดินเข้ามาตอนยังมีชีวิตไม่ใช่คนดีอะไรและสมควรแล้วที่จะโชคร้าย ส่วนคนที่ถูกหามเข้ามาส่วนมากก็ถูกคนฆ่าตายเพราะหมายทรัพย์สิน แม้แต่คดีใหญ่ที่ทั้งครอบครัวเสียชีวิตก็ยังน่าสังเวชกว่าต่งอีอวิ๋นเสียอีก
ดังนั้นการจะทำให้เขาเกิดความเห็นอกเห็นใจได้นั้นเป็นเรื่องยาก
“อาจารย์อาพูดกับนางเรื่องสถานการณ์ของนางอย่างชัดเจนแล้ว แต่น่าเสียดายที่นางไม่ฟัง…” เซี่ยเฉียวจนปัญญา
“เช่นนั้น…ต่อให้เกิดเรื่องก็พูดได้แค่ว่าสมควรแล้ว” เซี่ยผิงกั่งได้ยินเช่นนั้นก็พูดออกมาด้วยท่าทางเย็นชา “คำพูดของปรมาจารย์โม่มีหรือจะไม่แม่นยำ แต่ว่า…ถึงอย่างไรคนผู้นี้ก็หมั้นหมายกับบ้านเราแล้ว ข้าจะไม่สนใจก็คงจะไม่ได้…”
ก่อนที่เซี่ยผิงกั่งจะพูดจบก็มีคนรีบดิ่งตรงเข้ามา
ในทิศทางที่เซี่ยผิงกั่งยืนอยู่
เขายืนอยู่ที่หน้าประตูทางเข้าศาลตัดสินคดี หลังจากที่คนผู้นั้นลงจากหลังม้าก็เอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยหอบ “ใต้เท้าเซี่ย! แย่แ
