ม่ค่อยจะดีแล้ว?”
มุมปากของเซี่ยผิงไหวตกลงอย่างช่วยไม่ได้
พี่หญิงใหญ่ของเขาตายไปแล้ว!
เซี่ยผิงไหวยังไม่ได้พูดอะไรมากมาย เขาก็นึกขึ้นมาได้อย่างกะทันหันว่าตนเองยังไม่ได้คืนของให้คนอื่นเลย จึงได้ลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง “ข้าจะต้องไปใช้หนี้ก่อน กลับมาแล้วจะมาคุกเข่าใหม่”
“…” ฉู่เจียนสับสนอยู่ครู่หนึ่ง เขากังวลใจเล็กน้อย “ข้าจะไปกับเจ้า!”
เซี่ยผิงไหวไม่สนใจคนอื่น เขาไปที่เรือนไห่ถังห้องเรียนที่สองตัวอักษรอี่และเรียกเด็กคนหนึ่งที่ชื่อชีเจิ้นออกมา
เซี่ยผิงไหวหยิบโฉนดบ้านออกมาจากอกเสื้อแล้วยัดเข้าใส่อกเสื้อของอีกฝ่ายทันที “ข้าไม่ต้องการบ้านห่วยๆ ของเจ้า จิ้งหรีดที่เจ้าให้มาก็อยู่ที่นั่นด้วย ประเดี๋ยวเจ้าไปเอากลับมาเองก็แล้วกัน ต่อไปมิตรภาพระหว่างเราจะไม่มีอีกแล้ว ที่ข้าเคยบอกว่าจะแต่งกับน้องสาวของเจ้า…ก็ยกเลิก”
“……” ชีเจิ้นประหลาดใจ “อยู่ดีๆ…ทำไมเล่า”
“ทำไมหรือ ข้ารับของของเจ้าไปถึงได้ถูกจัดการอย่างน่าอนาถ แล้วยังทำให้…เดือนร้อนไปด้วย เอาเป็นว่าความสัมพันธ์ของพวกเราไม่เหมาะสม ข้าไม่ควรจะรับของมาจากเจ้า เมื่อก่อนข้าไม่รู้ แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว!”
เดิมทีเซี่ยผิงไหวไม่ต้องการจะเป็นคนไร้หัวใจเช่นนี้
แต่หลังจากการต่อสู้กับชีไหวเมื่อวานนี้ เขาจึงได้รู้ว่าชีเจิ้นเป็นญาติสายรองของบ้านชีไหว
เพียงแต่บ้านของชีเจิ้นทำกิจการค้าขายชา มีสถานะไม่สูงส่ง จึงเป็นได้แค่ลิ่วล้อข้างกายของชีไหวเท่านั้น
เหตุผลที่เขาให
