ือนกับเจอทางตันแล้ว
นอกจากนี้ ราชครูยังเคยคำนวณดวงชะตาให้เขา และบอกว่าเขาไม่เหมาะที่จะแต่งภรรยาเพราะดวงเขาจะพิฆาตบ้านฝ่ายหญิง
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ “ก็ไม่ได้อีก…ดวงของข้าแข็งนัก แม่นางน้อยอย่างเจ้าจะต้องทนไม่ได้แน่ ช่างมันเถอะ ข้าเห็นว่าหน้าตาเจ้าก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร แต่งกับใครก็เหมือนๆ กันนั่นล่ะ”
“ข้าไม่สนใจ!” นางจับขอบหน้าต่างรถม้าแน่น “พี่ใหญ่เซี่ย! หากข้าไม่สนใจชีวิตตัวเอง ท่านจะกล้าแต่งงานกับข้าไหม! ข้า ข้าไม่มี..ผู้ชายอยู่ข้างนอกจริงๆ นะ…”
เซี่ยผิงกั่งถูหน้าผากตนเองไปมา เขามึนงงไปเล็กน้อย
นี่มันนางน้อยน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่งเชียวนะ
นางพูดมาถึงขั้นนี้ ใครจะทนรับไหว
“หากเจ้าถูกดวงของข้าพิฆาตจนต้องตาย แล้วจะเป็นภรรยาอะไรได้อีก เจ้ามีผู้ชายอยู่ข้างนอกหรือไม่ไม่สำคัญ ที่สำคัญก็คือข้าจะแต่งกับป้ายวิญญาณไม่ได้? แน่นอนว่าหากเจ้าตายไปแล้วข้าก็สามารถแต่งงานใหม่ได้อีก แต่ข้าจะทำร้ายเจ้าโดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไร พอเถอะ อากาศร้อนๆ แบบนี้ เจ้าก็อย่ามามัวแต่พูดจาเหลวไหลอะไรอยู่ที่นี่เลย ข้ายังมีธุระต้องไปจัดการอีก!”
เซี่ยผิงกั่งพูดจบก็เตรียมที่จะขี่ม้าจากไป
ต่งอีอวิ๋นเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกร้อนใจอยู่บ้าง นางอยากจะตะโกนเรียกเขาไว้แต่กลับพูดไม่ออก
ขณะที่นางกำลังร้อนใจอยู่นั้น ม้าที่อยู่ข้างหน้าก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรจึงได้คลุ้มคลั่งขึ้นมา!
“แย่แล้วคุณหนูรอง ม้าตื่นตกใจแล้ว!” คนขับรถม้าตะโกนออกมา
