วของนางคนนั้นนิสัยน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด!
แม้แต่แม่เลี้ยงที่แต่งเข้าบ้านมาก็ยังถูกนางลากไปเป็นพวก และปฏิบัติกับนางราวกับนางเป็นลูกแท้ๆ!
หากคนเช่นนั้นมีใจ….
ต่งซีอวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึก นางรู้สึกเสียขวัญอยู่บ้าง
นางบอกลาชีไหวอย่างไม่ตั้งใจ แล้วรีบไปลาหยุดแล้วไปที่สำนักศึกษากู่หลัน
ไม่อยู่ ต่งอีอวิ๋นไม่อยู่!
นางไปไหนน่ะ หรือว่า…ไปพบองค์ชายสี่อีกแล้ว?
มิน่าหมู่นี้องค์ชายสี่จึงไม่สนใจนาง จะต้องเป็นเพราะต่งอีอวิ๋นพูดจาว่าร้ายนางต่อหน้าองค์ชายสี่แน่ๆ!
ต่งซีอวิ๋นยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้ แววตาของนางเต็มไปด้วยไฟโทสะ และควบคุมความดุร้ายที่แสดงออกทางสีหน้าเอาไว้ไม่ได้แล้ว
ต่งอีอวิ๋น!
ไม่ใช่ว่านางชอบคนป่าเถื่อนตระกูลเซี่ยนั่นหรือ! ทำไมถึงไม่ยอมเอาใจจดจ่ออยู่กับคนป่าเถื่อนนั่น ทำไมจะต้องมาจับจ้องว่าที่สามีของนางด้วย!
ต่งซีอวิ๋นกลับบ้านด้วยความเกรี้ยวกราดโมโห ไม่นานนักต่งอีอวิ๋นก็กลับบ้านมาเช่นกัน เพียงแต่นางไม่อยากเห็นหน้าพี่สาวของนาง แม้ว่าพี่สาวของนางจะมาหาถึงที่ นางก็ยังหาเหตุผลหลีกเลี่ยงที่จะไม่ไปพบ
ต่งอีอวิ๋นยังรู้สึกหวาดกลัวในใจ เรื่องที่นางและแม่นางหยวนถูกลักพาตัวไปพร้อมกันเป็นฝีมือของพี่สาวแท้ๆ ของนางนี่แหละ!
แล้วจะให้นางไปเผชิญหน้าพี่สาวคนนี้อีกได้อย่างไร
อย่างไรก็ตาม พี่สาวของนางก็จะแต่งงานออกไปในปีหน้าแล้ว ต่อไปหากไม่จำเป็นก็ไม่ต้องพบกันจะดีกว่า องค์ชายสี่เป็นคนดีคนหนึ
