่ยอีกครั้ง
นางแค่กลัวว่าสะใภ้ตู้ผู้นี้จะไม่กล้าไป
ศาลตัดสินคดีและศาลาว่าการนั้นแตกต่างกัน ใต้เท้าที่นั่นล้วนแล้วแต่ดุดันกันทั้งนั้น นักโทษก็เป็นพวกร้ายกาจยิ่ง ดังนั้น แม้แต่จะหาแม่ครัวก็ไม่ใช่เรื่องง่าย พวกเขาต้องเปลี่ยนคนใหม่อยู่เป็นประจำ
“เต็มใจ! บ่าวเต็มใจเจ้าค่ะ!” สะใภ้ตู้รีบตอบรับทันที
นางเพิ่งจะคิดอยู่ว่า หาก หากนางนำเงินและที่ดินนี่กลับไปอยู่บ้านบิดามารดาตนเอง เกรงว่าทางฝั่งบิดามารดาของนางก็คงจะสูบเลือดสูบเนื้อนางด้วยเช่นกัน!
นึกไม่ถึงเลยว่าใต้เท้าทั้งหลายจะช่วยนางไว้เช่นนี้!
จริงสิ นักพรตเมื่อวานนั่น….
“ใต้ ใต้เท้า ข้าขอถามหน่อย ท่านรู้จัก…นักพรตหญิงคนหนึ่งหรือไม่ นักพรตผู้นั้นหน้าตางดงาม อายุประมาณสามถึงสี่สิบปี…” สะใภ้ตู้ถามขึ้นอย่างระมัดระวัง
เจ้าหน้าที่หญิงไม่ทราบเรื่องนี้ แต่คนที่มาจากศาลตัดสินคดีกลับรู้
“คนที่เจ้าพูดถึงจะต้องเป็นปรมาจารย์โม่ โม่ชูเซิงที่เป็นเจ้าของหอส่องชะตาแน่ๆ นางเป็นผู้วิเศษคนหนึ่ง”
สะใภ้ตู้ได้ยินเช่นนั้นก็จดจำนางไว้แล้ว
ปรมาจารย์โม่ โม่ชูเซิง
เมื่อนางลงหลักปักฐานได้แล้ว นางจะไปสอบถามอีกครั้ง แล้วจะวางแท่นบูชา และขอพรให้นางมีอายุยืนยาวในทุกๆ วัน
การหย่าร้างฟังดูไม่ดีเท่าไร แต่นางรู้ว่ามันเป็นความหวังในการมีชีวิตอยู่ต่อไปของนาง!
หากใต้เท้าเหล่านี้ไม่ช่วยคลายความกังวลให้กับนาง ก็เกรงว่านางจะยังติดอยู่ในหลุมนี้และไม่กล้าที่จะปีนขึ้นมาสักที…
…
หลังจากท
