ะไม่ได้รู้สึกผิด “ข้าไม่ได้โง่เสียหน่อย หากข้าไปทำลายความบริสุทธิ์ของนางตอนนี้ แล้วต้องแต่งกับนางก็น่ารำคาญแย่ ข้ายังเด็กอยู่เลย แม่เล้านั่นก็เคยบอกข้าก่อนหน้านี้ว่าข้ายังต้องโตอีกเยอะ เรื่องแบบนี้ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง!”
“…” โทสะของเซี่ยเฉียวพุ่งปรี๊ด
“แต่…ในเมื่อตกลงกันแล้ว ต่อไปนางก็เป็นคนของข้า” เซี่ยผิงไหวยังคงยืนหยัดหนักแน่น “คำพูดของข้าคำไหนคำนั้น!”
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “อีกสามปีเจ้าก็สามารถแต่งงานกับนางได้แล้ว เพียงแต่…ตอนนี้เจ้าก็รู้จักรับผลประโยชน์มาจากคนอื่นแล้ว ต่อไปเจ้าก็คงอยากจะได้ผลประโยชน์มากกว่านี้แน่ๆ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พี่ชายใหญ่ พวกเราไปขอฮ่องเต้ยกเลิกการแต่งงานเถอะ! ข้าอับอายเพราะเขาเหลือเกินแล้ว ก็แค่ขัดราชโองการไม่ใช่หรือ อย่างมากก็แค่หัวหลุดจากบ่ากันทั้งบ้าน น้องชายคนดี แม้จะต้องตาย พวกเราก็ยังได้ชื่อว่าเป็นคนดี”
หลังจากเซี่ยเฉียวพูดจบ นางก็จับหน้าอกของตนเองไว้ ร่างกายอ่อนยวบและเป็นลมหงายหลังไปในทันที
“…” อวี๋เซียนรับนางไว้ได้ทัน แต่ก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย
คุณหนูใหญ่ผู้นี้เป็นอะไรไปแล้ว
เมื่อครู่นี้ยังดีๆ อยู่เลยนี่
“พี่หญิงใหญ่!” เซี่ยผิงไหวตกใจทันทีก่อนจะรีบเข้าใกล้ “พี่หญิงใหญ่เป็นอะไรไปน่ะ!”
เซี่ยผิงกั่งเอามืออังที่จมูกเพื่อทดสอบลมหายใจของนางครู่หนึ่ง จากนั้นก็ทำสีหน้าเคร่งขรึม “พี่หญิงใหญ่ของเจ้าสุขภาพร่างกายไม่ดีอยู่แล้ว เดิมทีก็นับวันรอความตายอยู่แล้ว เจ้าไ
