นเก่งนัก แม้แต่หนิงเป่ยอ๋องก็ยังหนีไม่พ้น…”
“แล้วท่านพ่อล่ะ? หนิงเป่ยอ๋องยังถูกนางหลอกเอาได้ แล้วท่านพ่อจะรอดไปได้หรือ” เหยียนหรูจวงส่ายหน้า
ผู้ตรวจการเหยียนย่อมไม่กล้าพูดจาวางท่าใหญ่โต
สองพ่อลูกต่างก็จับจ้องแผ่นหลังของปรมาจารย์ไว้
เซี่ยเฉียววางตะกร้าไม้ไผ่ลงและหยิบกระบี่ไม้ท้อที่ค่อนข้างยาวเล่มหนึ่งออกมา
นางถือกระบี่ไว้ในมือแล้วชี้ออกไปยังฮูหยินเหยียน “ออกมา”
“…” ใต้เท้าเหยียนใจสั่นทันที โดยเฉพาะเมื่อเขาเห็นว่าภรรยาของเขาสั่นเทาไปหมดทั้งตัว “เจ้านักพรตปีศาจนี่ อย่าได้ข่มขู่ฮูหยินของข้านะ!”
เซี่ยเฉียวเหลือบมองใต้เท้าเหยียนเล็กน้อย “ตาเนื้อธรรมดาๆ ของเจ้าจะเห็นอะไร ข้าไม่ได้ดุว่าภรรยาของเจ้า ข้ากำลังขู่วิญญาณที่ตายเพราะคลอดลูกที่เกาะอยู่บนตัวนางต่างหาก”
“เหลวไหล ข้างกายภรรยาข้าจะมีวิญญาณมารดาที่ตลอดเพราะคลอดลูกอยู่ได้อย่างไร!” ใต้เท้าเหยียนไม่เชื่อเลยสักนิด
“เจ้าถามข้าหรือ” เซี่ยเฉียวกลอกตาทันที “วิญญาณตนนี้สวมชุดสีขาว เสื้อผ้าตรงช่วงท้องขาดวิ่นเสียหาย ท้องเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ ภายในว่างเปล่า นางน่าจะตายเพราะการคลอดลูก หรือไม่ก็ถูกคนกรีดคว้านช่องท้อง พวกเจ้าเคยไปสร้างเรื่องกับคนแบบนี้มาบ้างหรือไม่”
ใต้เท้าเหยียนใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ “ไม่สมเหตุสมผลเลย ตระกูลเหยียนของข้าใจซื่อมือสะอาดมาหลายชั่วอายุคน แล้วจะไปทำร้ายคนอื่นแบบนั้นได้อย่างไร!”
ยังเป็นการผ่าท้องอีก? แม้แต่จะเหยียบมดตายสักต