ีของนางจึงได้ผ่าท้องแล้วนำเด็กออกมา แต่เมื่อเด็กคลอดออกมาแล้ว แม่สามีจึงได้รู้ว่าเป็นทารกแฝดหญิงคู่หนึ่งที่ตัวติดกัน แม่สามีผู้นั้นตกใจมาก ส่วนเด็กทารกทั้งสองก็สิ้นลมไปหลังจากร้องออกมาได้แค่ไม่กี่ที…”
“คร่าชีวิตแม่ผู้นั้นไปเปล่าๆ น่าสงสารมากจริง เป็นพวกบ่าวรับใช้พูดคุยกันแล้วฮูหยินไปได้ยินเข้าโดนบังเอิญ ตอนนั้นฮูหยินก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจนางมาก และก็กลัวว่าจะมีอะไรผิดปกติตอนตนเองคลอดลูก ช่วงหลายวันนั้นฮูหยินก็นอนไม่ค่อยหลับ ข้าก็คอยอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา” หญิงชราบอกเล่าตามความจริง
“เพียงแต่มันเป็นเรื่องที่พวกนางได้ยินเข้าโดยบังเอิญ พวกนางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้หญิงใกล้คลอดคนนั้นเป็นใคร”
พอหญิงชราพูดจบเหยียนหรูจวงก็ให้นางจากไป
จากนั้นนางก็หันไปมองเซี่ยเฉียวตาปริบๆ
“ท่านปรมาจารย์ คำพูดของท่านป้าเหลียนพอจะช่วยอะไรท่านแม่ของข้าได้หรือไม่” เหยียนหรูจวงกังวลใจยิ่งนัก
ใต้เท้าเหยียนงุนงงไปเล็กน้อย เขานึกไม่ถึงว่าจะมีคนเช่นนั้นจริงๆ
เพียงแต่…
คนผู้นั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลเหยียนของเขาเลยสักนิดนี่
ต่อให้นางตายอย่างอนาถและคิดที่จะแก้แค้นก็ควรที่จะไปแก้แค้นกับคนอื่นสิ จะมาหาฮูหยินของเขาทำไม!
เซี่ยเฉียวจ้องไปที่วิญญาณตนนั้น “ลูกๆ ของเจ้าไม่มีความผิด เจ้าเองก็ไม่ได้ผิดอะไร แต่ฮูหยินเหยียนเองก็ไม่ได้มีความแค้นอะไรกับเจ้า เหตุใดเจ้าต้องทำร้ายนางด้วย”
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่เข้าใจ
วิญญาณตนนั้นแสยะยิ้ม
