ดาของเด็กสาวคนนี้…
เป็นใต้เท้าตรวจการที่ชอบยื่นฎีกาฟ้องรัชทายาทและตระกูลเซี่ยของนางมากที่สุด
แม่นางเหยียนก็ตกใจมากเช่นกัน “แม่นางเซี่ยไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้าหรอก เมื่อครู่แม่นางฟังอยู่ด้านหลังจึงไม่เห็น หากนางเห็นมันก่อนก็คงจะตอบสนองได้เร็วกว่าข้าแน่นอน…พวกงูหนูมดแมลงพวกนี้เป็นสัตว์ที่ป้องกันได้ยากที่สุด ตอนนี้ อากาศร้อนแล้วยิ่งหลีกเลี่ยงได้ยากขึ้นไปอีก”
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
อย่างนั้นหรือ อากาศร้อนขึ้นแล้ว พวกคุณหนูส่วนใหญ่จึงมักพกถุงหอมที่มีตัวยาอยู่ข้างในไปด้วยยามออกนอกบ้าน เหตุผลหนึ่งคือเพื่อความหอม อีกเหตุผลหนึ่งก็เพื่อที่จะป้องกันแมลงเหล่านี้
แม้แต่เสื้อผ้าของพวกนางก็ยังรมควันเครื่องหอมป้องกันแมลงบางอย่าง
จู่ๆ ก็มีแมงมุมโผล่มา…
หากไม่ใช่ว่ามีใครวางแผน ก็ต้องเป็นเพราะน้องสาวของนางโชคร้ายถึงขีดสุดแล้ว
เรื่องโชคชะตานั้นพูดยาก ตัวอย่างเช่น บางคนที่โชคดี แค่ออกจากบ้านไปเดินเล่นก็ยังจะเก็บเงินได้จากข้างทาง แต่นางโชคร้าย แม้จะดื่มน้ำเย็นก็ติดคอได้
“ในเมื่อควรขอบคุณก็ต้องขอบคุณ แมงมุมตัวนี้…” เซี่ยเฉียวเหลือบมองแมงมุมที่อยู่บนพื้น มันน่าเกลียดน่ากลัวเกินกว่าที่จะมองนานๆ หากจะบอกว่ามันไม่เป็นพิษ เซี่ยเฉียวก็ไม่เชื่อ “แมงมุมตัวนี้น่าจะมีพิษ แม่นางเหยียนช่วยน้องสาวของข้าไว้ บุญคุณนี้ข้าเซี่ยเฉียวจะจดจำไว้และจะต้องตอบแทนให้อย่างดีแน่นอน”
เซี่ยเฉียวพูดจนแม่นางเหยียนรู้สึกละอายใจแล้ว
ท
