จะทำให้ผู้หญิงคนนี้และคนที่อยู่เบื้องหลังนางรู้สึกโกรธไม่น้อยเลยทีเดียว
“ช่วงนี้ข้าไม่ได้ออกไปไหนเลย” น้ำเสียงของเผยหว่านเย่ว์ฟังดูน้อยเนื้อต่ำใจ
นางไม่ได้ออกไปไหนจริงๆ ไม่เพียงแต่ไม่ได้ออกไปไหนเท่านั้น นางถึงขนาด…ไม่ได้คุยกับใครมานานแล้วด้วย
นางไม่กล้าไว้ใจสาวใช้ที่อยู่ในบ้านนี้ และไม่ได้สนใจพวกนางเท่าไรนักด้วย นางคิดว่าคนพวกนี้ล้วนแต่เป็นหูเป็นตาให้เวินหลันเฉิง ดังนั้นนางจึงพยายามทำตัวดีๆ เพื่อสร้างความประทับใจที่ดีไว้ก่อน
“ใต้เท้า ไม่ทราบว่าพี่หญิงจะแต่งเข้ามาเมื่อไรหรือ” เผยหว่านเย่ว์เอ่ยถาม
เวินหลันเฉิงคิดว่าพี่หญิงที่นางหมายถึงคือภรรยาเอกของเขาจึงเอ่ย “อีกสองสามเดือน”
นางน่าจะอยู่ระหว่างเดินทางแล้ว
“ใต้เท้าวางใจ พี่หญิงสุขภาพไม่ดี ต่อไปข้าจะดูแลนางให้ดีแน่ๆ…” เผยหว่านเย่ว์ไม่อยากยอมรับเรื่องจริงที่ว่าตนเองจะต้องเป็นรอง ดังนั้นระยะนี้นางจึงไม่กล้าที่จะคิดเรื่องนี้
แต่เวลานี้นางต้องแสดงความอ่อนแอออกมา
“สุขภาพไม่ดี จะเป็นไปได้อย่างไร การแต่งงานคราวนี้ผู้อาวุโสเป็นคนกำหนดให้ ข้าก็ได้อ่านจดหมายแล้ว น้องหยิงสุขภาพร่างกายแข็งแรง ยากที่จะเจ็บป่วย” เวินหลันเฉิงพอใจกับว่าที่ภรรยาของเขามาก
ว่าที่ภรรยาของเขามีชื่อว่าเฝิงหยิงหยิง ชาติกำเนิดของนางไม่นับว่าสูง บิดามารดาเป็นชาวนาธรรมดาๆ ครอบครัวของนางมีที่นาอยู่บ้างเล็กน้อย
ตอนที่เขาอยู่ที่บ้านเกิดก็มีโอกาสได้พบเจอนางบ้างเป็นครั้งคราว บิดามา
