นับได้ว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจที่จะแย่งชิงความโปรดปรานกับแม่นางต่งได้จริงๆ นี่?”
เซี่ยเฉียวหมดคำพูดแต่เพียงเท่านี้ นางไม่มีอะไรที่สามารถพูดได้อีกแล้ว
คดีนี้คลี่คลายแล้ว แม้ว่าซย่าหย่าอวิ๋นจะแว้งกัดต่งซีอวิ๋นก็ไม่มีผลอะไรทั้งนั้น
ถึงอย่างไรต่งซีอวิ๋นก็ไม่ได้ยื่นเข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้ด้วยจริงๆ!
นางก็แค่พูดเป่าหูซย่าหย่าอวิ๋นนิดหน่อยเท่านั้น
สองมือของนางนั้นยังคงสะอาดไร้มลทิน
ซย่าหย่าอวิ๋นตกตะลึงไปในทันที
จากนั้นเซี่ยเฉียวก็จากไป
จู่ๆ ซย่าหย่าอวิ๋นที่นิ่งเงียบไปหนึ่งวันก็คลุ้มคลั่งและกรีดร้องอย่างเสียสติขึ้นมา น่าเสียดายที่อีกไม่นานนางก็จะถูกโยกย้ายไปคุมขังที่เรือนจำหญิงของศาลาว่าการ ชั่วชีวิตนี้นางไม่มีทางที่จะได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันอีกแล้ว
ก้าวแรกผิดก็ผิดไปหมด
ชีวิตของนางต้องพลังทลายลงเพราะเชื่อคนผิด
เซี่ยเฉียวไปพบกับต่งอีอวิ๋นและหยวนหลิงอินเพื่อบอกเล่าสถานการณ์ทั้งหมดอย่างละเอียดต่อหน้าวิญญาณตนนั้น
วิญญาณมารดาของหยวนหลิงอินถอนหายใจ “นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นแม่นางคนนั้น…ต่อไปเมื่อลูกสาวของข้าแต่งงานไปอยู่ที่อื่นแล้วก็นับว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับนางอีก ข้าก็นับว่าตายตาหลับแล้ว”
มิฉะนั้นหากลูกสาวของนางจะต้องมีสามีคนเดียวกันและอยู่ร่วมกันกับผู้หญิงที่น่ากลัวและมากเล่ห์เช่นนั้นแล้ว ลูกสาวของนางจะสู้ไหวได้อย่างไร
ต่งอีอวิ๋นกลับรู้สึกโกรธจนตัวสั่นไปหมด นางไม่มีหน้าจะมองเพื่อนรักของตนเองแล้ว
นางมี
