อกกำลังเท่าใดก็ไม่อาจน้าวสายเกาทัณฑ์เทพยิงตะวันได้เลย
ไป๋ฉีเปิดปากเอ่ย “อย่าแสร้งทำไปหน่อยเลย ไม่ตลกนะ”
เจียงเจี้ยนเบ่งกำลังจนใบหน้าแดง “ข้าไม่ได้แสร้งทำ ไม่เชื่อเจ้าก็มาลองดู!” เขาคลายมือแล้วให้ไป๋ฉีลองดู
ไป๋ฉียกอุ้งเท้าหมาป่าของมันขึ้นมาเกี่ยว ปรากฏว่าก็ดึงไม่ได้จริงๆ
เจียงเจี้ยนหันไปถามเจียงฉางเซิงอย่างตื่นเต้นว่า “ยังมีศาสตราเทวะเช่นนี้อีกหรือไม่ขอรับ”
เจียงฉางเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่มี เพราะวัสดุชั้นดีที่จะนำมาหลอมศาสตราหาได้ยาก เป็นอย่างไร ของรักของอาจารย์ปู่ร้ายกาจใช่หรือไม่”
เจียงเจี้ยนพยักหน้าอย่างตื่นเต้นและกล่าวว่า “อาจารย์ปู่ เมื่อใดจะทำให้ง้าวสามแฉกสองคมหนักยิ่งกว่านี้เล่าขอรับ”
เมื่อเทียบกับเกาทัณฑ์แล้ว เขาชอบง้าวสามแฉกสองคมมากกว่า ยาวขึ้นอีกรุ่นก็แข็งแกร่งขึ้นอีกรุ่น เพียงแต่เขาไม่พึงพอใจกับน้ำหนักหนึ่งหมื่นชั่งแล้ว
“รออีกสักหน่อยเถิด ข้าให้เสด็จพ่อของเจ้าคอยสอดส่องหาวัตถุดิบหลอมศาสตราที่หนักกว่านี้เอาไว้แล้ว” เจียงฉางเซิงกล่าวทั้งหัวเราะเหอะๆ เขาหันไปมองที่ขอบฟ้าด้วยแววตากระเซ้าเย้าแหย่
เทพกระบี่ ดูซิว่าวิถีกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้าจะทานรับลูกธนูของข้าหนึ่งดอกไหวหรือไม่!
เทพกระบี่มาถึงรัฐจิ่ง! เรื่องนี้สร้างความอึกทึกครึกโครมให้แก่เมืองหลวง มีชาวยุทธ์มาที่ด้านบนและด้านล่างยอดเขายุทธ์มากขึ้นเรื่อยๆ ชาวยุทธ์จำนวนมากรวมตัวกันอยู่นอกเมือง เมื่อทอดสายตาออกไป ภา
