ก็ต้องหากันจนมืดค่ำ
ถึงตอนนั้นแล้ว จะพูดอะไรก็คงสายไปหมดแล้ว
คุณหนูหยวนมองนางอย่างไม่อยากเชื่อ “จริงหรือท่านปรมาจารย์ ท่านแม่ของข้าเล่า นางอยู่ที่ไหน ข้าอยากพบนาง…ข้าคิดถึงนาง…”
นางพูดจบก็ร้องไห้ออกมาทันที
เซี่ยเฉียวถอนหายใจ “นางรีบร้อนจะช่วยเจ้า ตอนนี้วิญญาณจึงอ่อนแอไม่มั่นคง รอให้นางหล่อเลี้ยงวิญญาณไปสักระยะ แล้วข้าจะเป็นตัวกลางส่งสารระหว่างพวกเจ้าแม่ลูกให้เอง เจ้าอยากจะพูดอะไรก็ฝากบอกได้ทั้งนั้น”
ส่วนเรื่องอยากเห็นด้วยตาตัวเองนั้นอย่าเลยดีกว่า
แม่นางน้อยคนนี้ขี้ขลาด การใช้น้ำตาวัวช่วยนางให้เห็นมารดาอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีก็ได้
น้ำตาวัวของเซี่ยเฉียวแต่ไหนแต่ไรก็ไม่ได้เอามาใช้มั่วๆ อยู่แล้ว
ยิ่งกว่านั้นสำหรับบางคนมีร่างกายที่พลังหยินอ่อนแอ ผลที่ตามมาหลังจากการใช้จะยิ่งรุนแรง พวกเขาอาจจะเห็นวิญญาณได้นานกว่าซึ่งไม่เป็นผลดีต่อจิตใจ นางเชื่อว่ามารดาของหญิงสาวคงไม่ต้องการที่จะเห็นลูกสาวเป็นเช่นนั้นแน่
คุณหนูหยวนได้ยินเช่นนั้นก็มีท่าทางดีขึ้นมาก และไม่อยากตายแล้ว
หลังจากนั้นเซี่ยเฉียวก็หันไปมองต่งอีอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ
ต่งอีอวิ๋นก้มหน้าลงเงียบๆ “เจ้า…ไม่อยากทำให้คนอื่นต้องอับอาย หากข้าตายไป ชื่อเสียงของพี่สาวข้าก็คงจะดีขึ้นบ้าง…”
พี่สาวของนางจะเป็นชายาเอกขององค์ชายสี่
อันที่จริงนางก็ไม่นึกเลยว่าพี่สาวของนางจะเป็นชายาเอก และคนเพื่อนสนิทของนางจะแต่งงานด้วยก็เป็นคนคนเดียวกันนั่นเอง
อย่างไรก็ตา
