่เลี้ยงของตระกูลต่งเห็นดังนั้น นางก็รีบเอ่ยขึ้นทันที “มีอะไรก็พูดกับนางดีๆ ไม่ได้หรือ ปกติอีเอ๋อร์ก็เป็นเด็กว่าง่ายดีนี่ ออกไปข้างนอกทีไรก็ต้องมีสาวใช้หรือไม่ก็ท่านป้าไปเป็นเพื่อน นางจะทำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร เกิดอะไรขึ้นกันแน่!”
“ยังมีหน้ามาพูดว่าไม่เคยอีก พี่หญิงของเจ้าบอกข้าแล้วว่า พวกเจ้าส่งสายตาแสดงความรักให้กันในงานเลี้ยงที่บ้านตระกูลโจวก่อนหน้านี้!” บิดาของนางเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ
เมื่อต่งอีอวิ๋นได้ยินเช่นนั้น นางก็ทั้งโกรธและอาย “ท่านพ่อ ข้าคิดว่าใต้เท้าเซี่ยเป็นคนดีคนหนึ่ง! ก่อนหน้านี้ตอนที่ข้าออกไปข้างนอกก็เกือบจะโดนลักพาตัวไปแล้ว โชคดีที่ได้เขาช่วยไว้ข้าเลยไม่เป็นอะไร แต่ข้าไม่เคยล้ำเส้นเลยแม้แต่น้อย ใต้เท้าเซี่ยผู้นั้นก็จำข้าไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! พี่หญิงไม่รู้อะไรทั้งนั้น นางพูดจาเหลวไหล!”
ผู้เป็นบิดาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
ลูกสาวคนรองของเขาแม้จะสดใสมีชีวิตชีวาไปหน่อย แต่นางก็ไม่น่าที่จะทำตัวเหลวไหลไร้สาระเช่นนั้น
“อีเอ๋อร์รู้สึกว่าคุณชายใหญ่เซี่ยผู้นั้นเป็นคนดี?”แม่เลี้ยงของนางเอ่ยถาม
“ทำไมหรือ เจ้ายังจะเตรียมให้ลูกสาวหมั้นหมายกับคนป่าเถื่อนที่ฆ่าคนโดยไม่กระพริบตาผู้นั้น? ผู้ชายคนนั้นเคยรังแกซีเอ๋อร์ก่อนหน้านี้นะ!” ผู้เป็นบิดาเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“ท่านพี่ ตอนนี้ตระกูลเซี่ยกำลังรุ่งโรจน์ ปีนี้ในเมืองหลวงนี่มีคนพูดถึงเรื่องใต้เท้าเซี่ยผู้น้อยคนนั้นมากมายเ
