เศษในสำนักศึกษานี้ ดังนั้นนางจึงสามารถย้ายมาอยู่ด้วยกันกับเขาได้อยู่แล้ว!
นางยังสามารถเพลิดเพลินกับพลังหยางของที่นี่ได้อย่างเปิดเผย!
แต่สิ่งเดียวที่ทำให้นางไม่พอใจก็คือ…
ราชโองการก็มีลงมาแล้ว จ้าวเสวียนจิ่งกลับไม่รู้หายไปไหน!
เขาตกลงกับโม่ชูเซิงไว้ดิบดีไม่ใช่หรือว่า เขาจะมาถามความเห็นนางก่อนที่จะขอให้ฮ่องเต้พระราชทานสมรส!
ไม่เห็นจะมาถามนางเลย!
จ้าวเสวียนจิ่งไม่มา เซี่ยเฉียวก็ไม่ได้ไปหาเขา วันเวลาที่มีความสุขเหล่านี้คงจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว นางย่อมจะต้องดื่มด่ำกับมันมากที่สุด หลังจากที่เซี่ยเฉียวเปลี่ยนชุดเป็นโม่ชูเซิงแล้ว นางก็เดินไปมาตามถนนใหญ่ในเมืองหลวง ไม่แน่นางอาจจะได้พบ ‘คนที่มีวาสนา’ สักสองสามคนก็ได้
มีวิญญาณอยู่ไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นพวกที่ร้ายกาจอะไร
เมื่อเซี่ยเฉียวพบพวกเขาก็แนะนำให้ไปต่อแถวที่หอส่องชะตา
“พี่ชายท่านนี้ ระวังธรณีประตูที่เท้าท่านด้วย!”
“พี่ชายจะขนของเหรอ ให้ข้าช่วยไหม! โอ้ นี่มันไม่เบาเลยนะ! มาๆ ข้าช่วย!”
เซี่ยเฉียวนั่งอยู่ริมถนนขณะที่นางเห็นร่างผอมบางวิ่งวุ่นไปทั่ว
เมื่อเขาเห็นคนต้องการความช่วยเหลือก็วิ่งเข้าไปช่วย ส่วนใหญ่ก็ได้แต่ขอบคุณ บางครั้งหากเจอคนที่มีน้ำใจหน่อยก็ได้รางวัลเป็นเหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญ
คนที่ลำบากเหมือนเขามีมากมาย แต่คนนี้กลับไม่ค่อยเหมือน โหงวเฮ้งของเขาผิดปกติ
เซี่ยเฉียวสงสัยว่าคนๆ นี้ปลอมตัวเหมือนนาง และแม้ว่าเสียงของเขาจะถูกกดเบาลงอย่าง
