ท่านยอมๆ ให้นางบ้างก็พอแล้ว…” เซี่ยผิงกั่งทุ่มสุดตัวเลยทีเดียว
จะต้องรักษาหน้าไปเพื่ออะไร
ความปรารถนาอันยาวนานของน้องสาวของเขากำลังจะเป็นจริงแล้ว!
นังหนูนั่นเอาแต่พึมพำอยู่ทั้งวันว่ารัชทายาทหน้าตาดี ไม่ว่าตรงไหนก็ดีไปหมด!
มีอยู่วันหนึ่งขณะที่เขากำลังฝึกดาบอยู่นั้น เขาได้ยินเซี่ยเฉียวพึมพำว่า ถ้าหากรัชทายาทพกดาบไว้ที่เอวจะต้องดูดียิ่งขึ้นอย่างแน่นอน!
แม้แต่เอวของเขานางก็ยังนึกถึงได้ แล้วจะมาเหนียมอายอะไรกัน
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เซี่ยผิงกั่งก็อดไม่ได้ที่จะลอบมองช่วงล่างของเขา
ช่วงเอวของรัชทายาทนั้นค่อนข้างตรง มีเนื้อ แต่ไม่หนา
กำลังดี
มิน่าน้องสาวของเขาถึงได้ชอบ ถ้าหากเขาเป็นผู้หญิงก็จะต้องชอบเหมือนกัน
“เจ้ามองอะไรน่ะ” จ้าวเสวียนจิ่งขึ้นเสียง คิ้วของเขาขมวดมุ่นเสียจนแทบจะเป็นปม
เซี่ยผิงกั่งหัวเราะหึๆ “ฝ่าบาททรงพลังและสง่างาม กระหม่อมรู้สึกว่าน้องสาวของกระหม่อมมีบุญจริงๆ!”
การอวยจนเกินเลยของเขานี้ทำให้เซี่ยเฉียวถึงกับอยากอัดเขาเข้าสักที
เจ้าหมูตัวนี้ขายนางออกไปเสียอย่างนั้น เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะ ถึงอย่างไรนางก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของเขา แต่เขากลับไม่รู้จักคิดที่จะแย่งตำแหน่งพระชายาเอกให้นางบ้างเลยหรือ
นางอายุสั้น อายุสั้นก็เลยไม่คู่ควรที่จะเป็นพระชายาเอกแล้วอย่างนั้นหรือ
เซี่ยเฉียวคิดอะไรเหลวไหลอยู่ในสมองวุ่นวายไปหมด แต่สีหน้าของนางก็ยังคงสงบนิ่งมั่นคงราวกับต้นสนชรา
จ้าวเสวียนจิ่งถูกเซ
