ไม่นานมานี้ นางได้พบคนที่ดูเหมือนผังซีหยวนมาก นางจึงรู้สึกมีความจริงใจต่อเขาเล็กน้อย
เดิมทีนางคิดว่ามันจบลงแล้ว และนึกไม่ถึงว่าอดีตจะซ้ำรอย
อันที่จริงหลายปีมานี้นางก็ไม่ได้ขาดแคลนผู้ชายเลย ในหมู่บ้านนางก็เลี้ยงดูผู้ชายหน้าตาดีเอาไว้บ้าง อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพวกเขาจะหน้าตาดี แต่ก็ไม่มีพรสวรรค์อะไร นางจึงไม่ได้ไปที่นั่นบ่อยนัก
นอกจากวันไหนที่นางอยู่บ้านแล้วรู้สึกเบื่อมากๆ จึงจะออกไปพักผ่อนหย่อนใจบ้างสักครั้ง
บัณฑิตสามคนนั้นมีคุณสมบัติดีที่สุดแล้ว
เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น คนที่น่าสงสัยที่สุดในเวลานี้ไม่ใช่ไป๋ชิ่นเซียง แต่เป็นสามีของนาง
“ฮูหยินไป๋ สามีของเจ้าอยู่ที่ไหน” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยถาม
“ป่วยตายไปเมื่อปีที่แล้ว” ฮูหยินไป๋สีหน้าเรียบเฉย ตอนที่นางพูดถึงเรื่องนี้ก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกโศกเศร้าอะไรออกมา
คนผู้นี้เจ้าชู้แต่ก็ไร้หัวใจมากพอ
อันที่จริงนางกับผังซีหยวนนับว่าเป็นคู่สวรรค์สร้างที่เหมาะสมกันอย่างยิ่ง
เขยตระกูลไป๋เสียชีวิตไปแล้ว ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในปีนี้
แต่แล้วมันจะเป็นใครได้
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วและคิดพิจารณาอย่างจริงจัง นางมองออกไปข้างนอกและเห็นชายอายุสิบแปดสิบเก้าคนหนึ่งเดินผ่านไปพอดี
“ลูกชายของเจ้าอยู่ที่ไหน” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
เมื่อไป๋ชิ่นเซียงได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วนิ่วหน้าทันที “นี่มันหมายความว่าอย่างไร จะสืบคดีก็สืบไปสิ จะถามหาลูกชายของข้า
