หน้าของเซี่ยเฉียว จากนั้นก็ค่อยๆ ลงพู่กันวาดลงบนใบหน้าเซี่ยเฉียวให้ออกมาเป็นรูปลักษณ์ของโม่ชูเซิงใหม่อีกครั้ง
ซึ่งก็ค่อนข้างยากอยู่
จ้าวเสวียนจิ่งถึงกับเหงื่อไหล
หลังจากที่เขาใช้เวลาวาดไปประมาณหนึ่งชั่วยามจึงเพิ่งจะรู้สึกว่าสมบูรณ์แบบแล้ว
…
และในขณะที่เซี่ยเฉียวเป็นลมหมดสติไป ขอทานคนหนึ่งที่อยู่ข้างถนนในอำเภอสวินก็กระอักเลือดออกมาอย่างกะทันหัน
เขาเร่ร่อนอยู่บนถนนมาหลายปีแล้ว ที่ที่เขาไปบ่อยที่สุดทุกๆ วันก็คือบ้านตระกูลผัง บ้านตระกูลผังนั้นเปลี่ยนเจ้าของมานานแล้ว คนตระกูลนี้เหลืออยู่แค่คนเดียวเท่านั้น….
เขาคือเย่ว์จ้งซิ่ง ส่วนภรรยาของเขาคือหลิวเฉี่ยวหนู
ค่ายกลอันชั่วร้ายนั่นจะต้องมีคนรับผลแห่งกรรมซึ่งก็คือเขาเอง
บัดนี้ค่ายกลนั้นถูกทำลายลงแล้ว มันจึงย้อนกลับมาหาเขาเป็นธรรมดา
เขารู้ว่าตนเองทำร้ายคนบริสุทธิ์ แต่บนโลกใบนี้ใครเล่าจะจดจำได้เขาที่ถูกผังซีหยวนทำร้ายโดยไม่มีความผิดได้บ้าง!
ภรรยาของเขาเป็นแค่ทาสคนหนึ่งเท่านั้น เขาเป็นคนไถ่ตัวนางมา แล้วพานางออกมาจากบ้านเกิด เดิมทีพวกเขาสองสามีภรรยารักใคร่กลมเกลียวกันมาก หากไม่ใช่เพราะผังซีหยวนล้ำเส้นเข้ามา ตอนนี้พวกเขาสองคนคงมีลูกด้วยกันไปแล้ว…
แต่ก็พอแล้วล่ะ
เขามีภรรยาและอนุภรรยาตั้งหลายคนไม่ใช่หรือ ก็ให้บรรดาภรรยาของเขาตายไปทั้งหมดเสียเลย
เย่ว์จ้งซิ่ง กระอักเลือดออก จากนั้นก็ปิดตาหลับไปตลอดกาล
เมื่อขาดคุณธรรมแล้ว ใครเล่าจะรู้ได้ว่าชาติหน้าจะ
