าดวงตาของนางจะเสียหายอย่างรุนแรง ดังนั้นนางจึงรีบหยิบกระดาษยันต์ที่ค่อนข้างร้ายกาจขึ้นมาทันที ไม่เพียงเท่านั้น นางยังหยิบสิ่งของมากมายในตะกร้าไม้ไผ่ออกมาวางไว้เป็นวงกลมรอบตัวนาง
เครื่องรางไท่ซุ่ย[1] สิบสองแก่น เครื่องเทศเจ็ดแปดชนิดเพื่อขจัดโชคร้าย ยังมีชาด หรดาล[2] เลือดสุนัข…
อะไรที่ใช้ได้นางก็เอาออกมาทั้งหมด
ท่าทางนางเหมือนกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจอย่างไรอย่างนั้น
“กลิ่นของเจ้า…หอมมาก…” น้ำเสียงวิญญาณแหบแห้ง เขาค่อยๆ คืบคลานเข้ามาหาเซี่ยเฉียวทีละก้าว
“เจ้าอย่าเข้ามานะ!” สกปรกจะตาย!
เซี่ยเฉียวรีบร้องตะโกน จากนั้นนางจึงใช้พู่กันจุ่มชาดผสมกับเลือดสุนัข แล้วสะบัดออกไปตรงกลางหว่างคิ้วของเขาพอดี!
หว่างคิ้วของวิญญาณตนนั้นเกิดควันโขมง
มันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับติดไฟกระนั้น
และในเวลานี้ของเหลวสีเขียวคล้ายหนองก็ไหลออกมาจากร่างวิญญาณแค้น แล้วค่อยๆ กระจายไปที่พื้นใกล้เท้าของเซี่ยเฉียวทีละน้อย
ยิ่งใกล้เข้ามาทุกที
เซี่ยเฉียวแทบจะกระโดดทันที
นางเกลียดวิญญาณที่น่าขยะแขยงเช่นนี้!
เซี่ยเฉียวหยิบยันต์ขอหิมะนั้นแข็งแผ่นหนึ่งออกมาด้วยความรวดเร็วพร้อมกับผังแปดทิศ แล้วเริ่มร่ายคาถาทันที “บูรพาทิศงามเลิศ ทรงพลังไร้ขอบเขต ห้าธัญพืชได้อาหาร ต้นไม้เบ่งบาน…ลมครึ้มทะเลหนาว…ปกคลุมด้วยดอกไม้งาม ไป!”
หลังจากร่ายคาถาจบ น้ำหนองที่ไหลนองอยู่บนพื้นก็แข็งตัวทันที
เซี่ยเฉียวตัวสั่นเทาเล็กน้อย ก่อนที่นางถอนหาย
