ตอนที่ 110 ผู้อยู่เหนือขั้นกายาทองคำแม้ว่าชิงเออร์จะรู้สึกตื่นเต้นเวลาอยู่ต่อหน้าเจียงฉางเชิง แต่ก็ยังบอกข้อสงสัยของตนออกไปด้วยระดับชั้นของเจียงฉางเชิงย่อมสามารถให้คำชี้แนะได้ ชิงเออร์เบิกบานใจเมื่อได้ยินดังนั้น
และคารวะขอบคุณ เจียงฉางเชิงอย่างดีอกดีใจ“เหตุใดไม่ฝึกกำลังภายในอื่นเล่า มิใช่ว่าข้าให้วั่นหลี่ อนุญาตให้เจ้าเข้าไปถึงชั้นสูงสุดของหอคัมภีร์ได้หรอกหรือ”
เจียงฉางเชิงถามอย่างสงสัย ไม่ว่าวิชายุทธ์ของเพิ่งชิวเหอจะแข็งแกร่งอีกสักเท่าใดก็ยังต้องด้อยกว่าวิชาเทพมหาวัฏสวรรค์ซึ่งเป็นยอดเคล็ดวิชาอยู่แล้วชิงเออร์ตอบว่า “ไม่รู้เพราะเหตุใดขาจึงอยากเรียนวิชายุทธ์ของท่านปูผู้นั้น ยิ่งไปกว่านั้นเวลาฝึกก็ฝึกได้อย่างราบรื่นนัก จึงคร้านจะเปลี่ยนเจ้าค่ะ”
เจียงฉางเชิงกล่าวอย่างมีนัยยะสำคัญว่า “ฝึกไปพร้อมกันเถิด วิชาเทพมหาวัฏสวรรค์มิได้เป็นเพียงเรื่องของกำลังภายในเท่านั้น ยังสามารถนำไปใช้รับมือศัตรูได้ด้วย”ชิงเออร์พยักหน้าอย่างว่าง่าย มรรคาจารย์ก็พูดมาเช่นนี้แล้ว นางย่อมต้องไปเรียน
นางลังเลอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็อดถามไปไม่ได้ว่า “มรรคาจารย์เจ้าคะ เหตุใดท่านจึงให้ข้าเข้ามาอยู่ในอาราม และยังดูแลข้าดีเช่นนี้ละเจ้าคะ”ไปฉี ฮวาเจี้ยนซินและเจียงเจียนก็หันไปมองเจียงฉางเชิงอย่างใครรู้เช่นกัน
นั่นสิ เพราะเหตุใดกัน ในบรรดาศิษย์ทั้งหมดของอารามมังกรผงาด ชิงเออร์ได้รับการดูแลอย่างพิเศษหากมิใช่เพราะเจียงฉางเชิงเล
