ารแต่งงานครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างเร่งรีบ เพราะตระกูลเซี่ยไม่มีเงินที่จะใช้จ่ายจริงๆ และด้วยความกลัวว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป ดังนั้นพวกเขาจึงได้ดำเนินการเรื่องการแต่งงานนี้อย่างรวดเร็วเช่นนี้
เช้าตรู่ของวันแต่งงาน เซี่ยฉงซานก็ไปยืนรออยู่ที่หน้าจวนตระกูลเซี่ย
หลังจากรออยู่ครึ่งชั่วยามในที่สุดเขาก็เห็นเซี่ยเฉียว
เขารีบก้าวเข้าไปทันที
เขาลูบมือไปมา ทำหน้าซื่อๆ “หลานสาว วันนี้ที่บ้านข้าจัดงานมงคล นังหนูชุนเอ๋อร์จะแต่งงานแล้ว ข้าคิดว่า ก่อนหน้านี้ท่านพ่อเจ้าได้ช่วยเหลือพวกเราเอาไว้มาก ต่อให้ตอนนี้จะไม่เหลือเยื่อใยต่อกันแล้ว ข้าก็ควรที่จะเชิญพวกเจ้าไปเป็นแขกอยู่ดี…”
เซี่ยเฉียวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
คนทั่วไปตั้งแต่หมั้นหมายจนถึงงานแต่ง ก็น่าจะเว้นระยะสักปีหนึ่งนี่?
เซี่ยหมั่งซานรีบร้อนจริงๆ นี่เพิ่งจะผ่านไปแค่ไม่กี่วันก็ให้ลูกสาวแต่งออกไปแล้ว
นี่มันงานแต่งของลูกสาวหรือ เวลาสั้นๆ แค่นี้พิธีการก็ไม่สามารถทำให้เสร็จสิ้นได้ ไม่ว่าใครมองก็คงจะเห็นว่าเป็นการขายลูกสาวเสียมากกว่า
“เรื่องไปเป็นแขกคงไม่ดีกว่า ข้ายังมีธุระ” น้ำเสียงเซี่ยเฉียวนิ่งเรียบและไม่สนใจเซี่ยฉงซาน
คนบางคนก็เหมือนแผ่นปิดแผล ถ้าหากนางยอมผ่อนให้หน่อย ก็คงจะหาโอกาสแปะติดทันที
ดังนั้นนางจึงควรอยู่ให้ห่างๆ ไว้จะดีกว่า
เซี่ยฉงซานเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “เอาเถอะ ถึงอย่างไรพวกเราก็ทำผิดต่อพี่รอง เป็นเรื่องปกติที่พวกเจ้าพ่อและลูกจะไ
