สือเผิงคนนี้ไม่ได้หน้าตาดูไม่ได้?
“ได้ พรุ่งนี้ข้าจะเปลี่ยนให้คนอื่นมาร้อง…แต่ไม่ทราบว่าคุณหนูใหญ่พอจะชี้แนะข้าน้อยได้หรือไม่ว่ายังมีตรงไหนที่ไม่เหมาะสมอีก” ความกล้าหาญของหัวหน้าคณะนั้นน่ายกย่อง
ละครเรื่องนี้จะต้องแพร่ออกไปข้างนอกอยู่แล้ว ดังนั้นเวลานี้เซี่ยเฉียวจึงแนะนำอะไรออกไปอีกสองสามคำอย่างไม่ถือสา
“แม้ว่าข้าจะไม่เคยเห็นท่านแม่ แต่ก็รู้ว่าท่านพ่อของข้าให้เกียรติท่านแม่มาก อีกอย่างแม้ท่านแม่ของข้าจะกล้าหาญเมื่ออยู่ข้างนอก แต่ต่อหน้าท่านพ่อของข้าก็ไม่จำเป็นที่จะต้องไม่มีด้านที่อบอุ่นอ่อนโยนนี่ นอกจากนี้…ท่านตาของข้าให้ความสำคัญกับท่านพ่อของข้ามาก แทบจะเห็นเขาเป็นลูกชายแท้ๆ ของตนเองเลยทีเดียว…”
เมื่อความสัมพันธ์เป็นเช่นนี้แล้วจะมีสถานการณ์ที่เซี่ยหนิวซานต้องลำบากใจได้อย่างไรเล่า
แต่ถึงอย่างไรหัวหน้าคณะก็ลงทุนลงแรงไปไม่น้อย ในละครก็คงมีเรื่องจริงอยู่บ้าง
เพียงแต่มีอคติกับบุคลิกลักษณะของท่านแม่ของนางไปหน่อย
หัวหน้าคณะรู้ความอย่างยิ่ง เขาจดจำเรื่องต่างๆ เอาไว้ทั้งหมด
วันถัดมา เขาก็กลับมาอีก และครั้งนี้เขาหาคนหน้าตางดงามมาจริงๆ
หัวหน้าคณะรู้สึกว่าการหาคนที่งดงามมาออกจะไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไรนัก แต่เมื่อคิดดูแล้วว่าแม่นางเซี่ยหน้าตาเช่นนั้น การจะหาคนที่หน้าตาน่าเกลียดมาก็คงไม่ใช่
นอกจากนี้ เนื้อหาของละครเรื่องนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ภาพลักษณ์ของสะใภ้เผิงได้เปลี่ยนจากแม่เสือนางยักษ
