เอาเรื่องของเขามาทำเป็นบทละครเพื่อนอะไร
“นายท่านเซี่ย ละครพวกนี้ไม่ได้ให้ท่านดูเปล่าๆ หรอกนะ ท่านเลือกหนึ่งในสามเรื่องนี้ พอท่านเลือกได้แล้ว พวกเรายังมีเทียบเชิญจากร้านอาหารสามแห่งให้ท่านด้วย เมื่อท่านได้เทียบเชิญไปแล้ว ปีนี้ไม่ว่าท่านจะไปกินดื่มที่ร้านใดร้านหนึ่งในสามร้านนี้ก็จะได้ลดราคาครึ่งหนึ่ง สุราชั้นดีต่างๆ ท่านก็สามารถเลือกได้ตามใจชอบ” หัวหน้าคณะเอ่ยยิ้มๆ
เมื่อเซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็มั่นใจแล้วว่าท่านพ่อของนางกำลังจะติดเบ็ดแล้ว
สันนิษฐานว่าคนข้างนอกที่เอาเรื่องของบิดานางมาเดิมพันคงรู้ดีว่า ท่านพ่อของนางเป็นคนชอบดื่ม
“มีเรื่องดีอย่างนี้ด้วย?” เซี่ยหนิวซานเริ่มสนใจอย่างที่คาด
ก็แค่ดูละครไม่ใช่หรือ มันจะไปมีอะไรเล่า
“แน่นอน แต่ท่านต้องบอกว่าท่านชอบเรื่องไหนมากที่สุดในบรรดาสามเรื่องนี้ และจะต้องเป็นสิ่งที่ออกมาจากใจจริงด้วย หลังจากที่ท่านเลือกแล้ว พวกเราก็จะทำการแสดงเป็นเวลาสามวัน และในทุกๆ วันพวกเราก็จะร้องงิ้วสามรอบ และท่านต้องแน่ใจว่าจะนั่งดูจนจบ”
“…” เซี่ยหนิวซานรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ
ทุกวันนี้แล้วยังมีการบังคับให้ดูงิ้วกันอีกหรือ
แต่สุราและอาหารชั้นดีพวกนี้ยากที่จะต้านทานได้จริงๆ…
เซี่ยหนิวซานลองดูบทละครทั้งสามอีกครั้ง
มือของเขาอยากจะยื่นออกไปที่เรื่องสาวงามผู้น่ารักนั้นโดยไม่รู้ตัว แต่มือนั้นก็หยุดชะงักไปก่อน แล้วจึงชี้ไปที่ ‘รักอบอุ่นของผู้กล้าสาว’ “เรื่องนี้แหละ”
หัวหน้
