นเพื่อนเล่นกับสะใภ้เผิง
สะใภ้เผิงหน้าตางดงาม แต่นางก็ดุจริงๆ แค่นางจ้องเขาเบาๆ วิญญาณเขาก็แทบปลิวแล้ว
แต่ในใจเขาก็รู้สึกเคารพภรรยาและพ่อตาของตนเอง
ถึงขนาดรู้สึกลนลาน
หากว่ากันตามมโนธรรมแล้ว ตอนที่เขาอยู่ในค่ายนั้นเขามีความสุขกว่าตอนอยู่ในหมู่บ้านมาก
อีกอย่างตอนที่เขายังอยู่ในหมู่บ้าน ตอนนี้เซี่ยหมั่งซานให้เขาไปตักน้ำ จากนั้นก็มีคนเถื่อนบุกมา แต่ก็ไม่มีใครสักคนคิดจะไปบอกให้เขารู้ เขาจึงได้ถูกคนเถื่อนจับตัวไป
เขายังอยากมีชีวิตรอดจึงต้องนำทางให้แก่พวกคนเถื่อน ต่อให้เขาไม่นำทางพวกคนเถื่อน ข้าวของต่างๆ ในบ้านแต่ละหลังก็ต้องถูกปล้นไปอยู่ดี
คนพวกนั้นต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แต่กลับเอาเรื่องที่คนเถื่อนเข้าหมู่บ้านมาโทษว่าเป็นความผิดของเขา
ราวกับว่าเขาเป็นคนชักนำคนเถื่อนพวกนี้เข้ามากระนั้น
ไม่มีใครให้อภัยเขา พี่ชายใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่ก็จะเป็นจะตายขึ้นมา บอกว่าคงจะมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว
แม้แต่มารดาของเขาเองก็มองเขาด้วยสายตารังเกียจ
เพียงแต่เรื่องพวกนี้ค่อยถูกเขาโยนทิ้งไว้ภายหลังจากที่ไปอยู่ที่ค่ายแล้ว เขาเป็นคนไม่ค่อยสนใจอะไร จึงไม่ได้ถือสาเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ ดังนั้นในเมื่อเขามีกำลังพอที่จะแสดงความกตัญญูต่อมารดาได้ ต่อให้เขาต้องใช้จ่ายเงินออกไปบ้างก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร
แต่ทว่าตอนนี้เขารู้สึกไม่พอใจ
“ข้าให้เงินพวกท่านไปก็ไม่น้อยแล้ว ตอนนี้เมื่อไม่สามารถดูแลรักษาเอาไว้ได้ แล้วมันเกี่ยวอะไรกั