ลา
เซี่ยเฉียวเองก็รู้ว่าชายชราต้องการเวลาที่จะอยู่เงียบๆ คนเดียวสักครู่
ดังนั้นนางจึงลุกขึ้นยืนส่งแขกอย่างเต็มอกเต็มใจ
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็จากไปกันหมด เหลือแต่เซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีที่ยังอยู่ที่นี่ในวันนี้
เซี่ยหนิวซานยังคงสับสนมึนงง เขาบ่นพึมพำ “พี่สาวภรรยาตระกูลหลินคนนี้ค่อนข้างอารมณ์ร้าย”
“ท่านพ่อ อย่าว่าท่านป้าหลินของข้านะ นางออกจะดี!” เซี่ยผิงไหวไม่พอใจขึ้นมาทันที
เซี่ยหนิวซานเบ้ปาก พูดถึงแค่คำสองคำเสียหายตรงไหน
ไม่พูดก็ไม่พูด จะยิ่งใหญ่แค่ไหนกัน นางไม่ใช่นางฟ้านี่ เขาไม่ได้อยากได้เสียหน่อย!
“ข้าเพิ่งจะกลับมา ยังไม่รู้ว่าที่บ้านเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมคนข้างนอกถึงได้แสดงความยินดีกับข้า พวกเจ้าไปทำอะไรหรือ” เซี่ยหนิวซานเอ่ยถาม
“น่าจะเป็นเรื่องที่พี่ชายใหญ่ได้เลื่อนตำแหน่งก่อนหน้านี้ พวกเขารู้ว่าท่านน่าจะยังไม่รู้เรื่อง จึงได้แสดงความยินดีด้วยก็เท่านั้น” เซี่ยเฉียวเอ่ย
“เรื่องเลื่อนตำแหน่งนี้ข้าก็รู้แล้วนี่? ก่อนข้าจะออกเดินทางก็เลื่อนตำแหน่งไปแล้วไม่ใช่หรือ” เซี่ยหนิวซานงุนงง
“เลื่อนอีก” เซี่ยเฉียวยิ้มตาหยี “พี่ชายใหญ่ตอนนี้เป็นขุนนางเสียงซิงขั้นหก สถานะของเขาที่ศาลตัดสินคดีตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว”
ใบหน้าชราของเซี่ยหนิวซานสั่นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ข้าออกไปข้างนอกเหน็ดเหนื่อยตั้งขนาดนั้นกว่าจะได้โยกย้าย ทำไมเจ้าได้เลื่อนตำแหน่งอีกแล้วในชั่วพริบตาเดียว แถมยังเป็นขั้นหก
