ว่าที่เขาออกไปคราวนี้ก็ได้เงินมาสามสี่พันตำลึงด้วยเช่นกัน
เขาเองก็เป็นโจรคนหนึ่ง ย่อมรู้ดีว่าพวกโจรชอบซ่อนเงินไว้ตรงไหน ตอนที่ออกไปปราบโจรเขาจึงได้ค้นรังโจรจนหมดทุกซอกทุกมุม
ค่ายโจรที่ต้องใช้ทหารไปล้อมปราบนั้นเรียกได้ว่าไม่ใช่ขนาดเล็กๆ แน่นอนว่าทรัพย์สินที่อยู่ข้างในไม่ได้มีเพียงเท่านี้
ทรัพย์สินเงินทองอื่นๆ ทั้งหมดถูกส่งไปยังราชสำนักแล้ว ส่วนที่เซี่ยหนิวซานได้มานี้ อันที่จริงก็ต้องแบ่งสรรปันส่วนกับพรรคพวกที่ไปด้วยกัน เขาที่เป็นกำลังหลักอย่างน้อยๆ ก็ต้องได้มาสักพันสองพันตำลึง
ความจริงแล้วเงินพวกนี้ก็นับว่ามากแล้ว
เทียบกับรายได้ต่อปีของบางร้านค้าได้เลย
ตระกูลเซี่ยร่ำรวยขึ้นมาได้ในตอนแรกและมีทรัพย์สินมากมายขนาดนั้นได้ก็ด้วยพวกคนเถื่อน
เซี่ยเฉียวไม่ได้ขาดแคลนเงินทองในขณะนี้
ตนเองก็หาเงินได้มากมาย ที่นางคิดจะให้บิดาของนางเลี้ยงดูก็แต่เพราะอยากทำให้เขาโมโหเท่านั้น
เวลานี้เมื่อเห็นบิดาของตนเองอวดดีเช่นนี้จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ย “ท่านพ่อ ตอนนี้ท่านก็กลับมาแล้ว ข้าคิดว่าไม่นานท่านลุงใหญ่ก็คงจะได้รับจดหมายแน่ๆ หากท่านยังยึดติดความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ข้าเกรงว่าเงินที่อยู่ในมือท่านคงอยู่ได้ไม่นานก็ต้องส่งให้เขาไปแล้ว”
