ต่เขาที่ปวดใจ? เซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีเองก็สงสารเช่นกัน
เด็กทั้งสองคนนี้ไม่ได้โง่ พวกเขารู้ว่าพี่หญิงใหญ่แสร้งร้องไห้เป็น แต่นางก็อ่อนแอจริงๆ เมื่อต้องเห็นนางร้องไห้เช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นการร้องไห้จริงๆ หรือเสแสร้งแกล้งทำ พวกเขาก็อดเป็นห่วงเป็นใยไม่ได้อยู่ดี
พวกเขายังไม่โต ไร้เดียงสาเกินไป
เซี่ยเฉียวเงยหน้าก่อนจะดื่มชา “ท่านพ่อมีอะไรจะพูดก็นั่งลงพูดกันดีๆ เถอะ อีกอย่าง…คนที่ท่านล่วงเกินไปเมื่อครู่นี้คือพี่สาวแท้ๆ ของท่านแม่สอง ท่านป้าใหญ่ของตระกูลหลิน ส่วนชายชราที่อยู่ข้างๆ นี้ก็คือบิดาของท่านแม่สองหลิน หากท่านจะเรียกท่านพ่อก็ไม่เกินเลยไปหรอก”
“…” ใครนะ
ความทรงจำของเซี่ยหนิวซานย้อนกลับมา
จริงสิ ก่อนที่เขาจะออกเดินทางเขาได้ให้คนไปรับคนตระกูลหลินมานี่
เรื่องใหญ่ขนาดนี้เขากลับลืมไปเสียได้!
เซี่ยหนิวซานตบศีรษะตัวเอง เขาก็รู้สึกว่าตนเองรู้ตัวช้าเสียเหลือเกิน
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดผู้หญิงที่เหมือนมนุษย์ป้าคนนี้จึงได้เกรี้ยวกราดกางเขี้ยวเล็บใส่เขาเช่นนั้น ทันใดนั้นเขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างผ่าเผย “ที่แท้ก็เป็นพี่หญิง ล่วงเกินท่านแล้ว ข้าไม่เคยพบท่านมาก่อน วันนี้คนข้างนอกก็เอาแต่พูดแสดงความยินดีกับข้า ข้าก็เลยคิดว่าท่านแม่ของข้าหาภรรยาใหม่ให้อีกแล้ว ต้องขอโทษด้วย!”
คำขอโทษของเขาชัดเจนตรงไปตรงมา แต่ดูเหมือนเขาไม่จริงใจเลยแม้แต่น้อย
คนตระกูลหลินทั้งบ้านมีสีหน้าย่ำแย่จนถึงขีดสุด
พวกเขารู้ว่าเซี่ยห
