าม ก่อนที่เซี่ยหนิวซานจะไปที่ค่ายโจรเขาก็ยังนับเป็นคนที่ซื่อสัตย์และโง่เขลาคนหนึ่ง แต่หลังจากที่ไปอยู่ในค่ายโจรแล้วบุคลิกของเขาก็ยิ่งคล้ายกับหัวหน้าค่ายโจรคนแรกเป็นที่สุด
แทบจะไม่ใช่ลูกเขยแล้ว แต่ความคล้ายคลึงของเขาแทบจะเหมือนกับลูกชายแท้ๆ คนหนึ่งเลยทีเดียว
เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฉียวโกรธ เซี่ยหนิวซานก็ไม่รู้ว่าทำไม
ด้วยท่าทางเย็นชาไม่พอใจของเซี่ยเฉียว เซี่ยหนิวซานบังเกิดภาพของสะใภ้เผิงขึ้นมาในหัวทันทีโดยไม่รู้สาเหตุ
เขาเกือบลืมไปแล้ว
เมื่อนึกถึงสะใภ้เผิงขึ้นมาเซี่ยหนิวซานก็คุกเข่าลงทันที แล้วยื่นชาออกไปใหม่อย่างใจกว้าง “ท่านพ่อตา ท่านดื่มชาเถอะ!”
เซี่ยเฉียวนึกไม่ถึงว่าบิดาของตนเองจะตรงไปตรงมาเช่นนี้
นางโล่งใจได้ในที่สุด
เมื่อเห็นว่าเขาคุกเข่าลงผู้เฒ่าหลินก็รู้สึกดีขึ้นมาก
“ตอนที่เจ้าแต่งกับลูกสาวข้า เจ้าปฏิบัติต่อนางดีหรือไม่” ผู้เฒ่าหลินไม่ได้รีบร้อนรับชามาทันที แต่กลับเอ่ยถาม
“จะไม่ดีได้อย่างไร นางงดงามอ่อนโอนราวกับดอกไม้ ข้ารักนางจะตายไป พวกท่านวางใจได้ ตอนนั้นข้าไม่เคยทุบตีหรือดุด่านางเลย หลังจากที่นางแต่งกับข้า แม้ว่านางจะไม่ค่อยยิ้ม แต่ก็ไม่เคยต้องร้องไห้เลย” เซี่ยหนิวซานพูดความจริง
