าใจอยู่บ้างจึงได้ถามขันทีที่คอยรับใช้ใกล้ชิดฝ่าบาท “ทำไมฝ่าบาทถึงเลื่อนตำแหน่งให้ข้า”
“ย่อมเป็นเพราะความจงรักภักดีของท่านแม่ทัพน่ะสิ?” กงกงอดเลื่อมใสเขาไม่ได้
เซี่ยหนิวซานคนนี้ซื่อสัตย์ แต่สิ่งที่เขาทำนั้นมันนิสัยโจรชัดๆ!
เขาออกเดินทางตั้งไกลเพื่อปราบปรามพวกโจร แต่กลับก็ไม่ลืมที่จะประจบประแจงฮ่องเต้!
ได้ยินมาว่า ตลอดทางนี้ไม่ว่าเขาไปถึงที่สูงตรงไหนก็จะต้องโขกศีรษะคำนับครั้งหนึ่ง หากรับรวมกันแล้วคงโขกไปมากกว่าร้อยครั้ง!
หากเขาเป็นฮ่องเต้ เขาเองก็คงอดที่จะเลื่อนตำแหน่งให้โจรผู้นี้ไม่ได้!
เซี่ยหนิวซานรู้สึกว่ารอยยิ้มของขันทีผู้นี้แปลกๆ อยู่บ้าง
แต่การเลื่อนตำแหน่งก็เป็นเรื่องดี
แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเป็นแม่ทัพตำแหน่งเล็กๆ แต่จริงๆ แล้วคนที่เขาจัดการปกครองก็ไม่ได้มีมาก และค่ายทหารที่เขาอยู่ก็ไม่ค่อยดีนัก มีคนแก่ อ่อนแอ ป่วยและทุพพลภาพมากมาย หากพวกเขาไปสนามรบก็จะต้องกลายเป็นคนที่คอยรับมีดดาบ แต่ทัพหน้านี้ต่างออกไป การต่อสู้เพื่อปกป้องเมืองหลวงคือหน้าที่สำคัญ
ฮ่องเต้ชรายังถือว่าใจดี แค่แป๊บเดียวก็ให้ตำแหน่งที่ดีขนาดนี้แก่เขาแล้ว
อีกอย่างขั้นของเขาก็ถือว่าสูงขึ้นด้วย ตอนนี้เขาเป็นขุนนางขั้นสามแล้ว!
ถ้าหากยังได้ฐานันดรอีกก็จะยิ่งดีกว่านี้!
เซี่ยหนิวซานดีใจมาก กงกงเหลือบมองเขาอย่างลังเลเล็กน้อยก่อนจะถามว่า “แม่ทัพเซี่ย ข้าได้ยินมาว่าท่าน…แต่งงานกับภรรยามาแล้วสามคน ขอถามหน่อยเถิดว่า…คนที่ท่า