ทั้งเซี่ยหมั่งซานก็เป็นพี่น้องแท้ๆ ของเซี่ยหนิวซาน เดิมทีก็สามารถไว้หน้าเขาได้บ้าง ลงโทษปรับเงินนิดหน่อยก็พอแล้ว
แต่เซี่ยผิงกั่งไม่พอใจ
เซี่ยหมั่งซานแค่ยังไม่มีโอกาสที่จะทำเรื่องชั่วที่ยิ่งใหญ่มากกว่านี้ หากไม่ใช่เพราะเซี่ยเฉียวให้ตนเองปลดเขาออก เขาก็คงจะรับสินบนต่อไป และก็คงจะยิ่งทุจริตหนักข้อเหมือนกับคนอื่นๆ
ไม่ว่าจะเป็นการปรับเงินตามกฎหมาย หรือไม่ก็ขังเขาไว้มากกว่าสามปี เพื่อให้เขาหลาบจำ!
เซี่ยหมั่งซานริมฝีปากสั่น
“ข้า ข้าใช้เงินเพื่อไม่ต้องรับโทษได้ไหม!” เซี่ยหมั่งซานถามอย่างร้อนใจ
“ได้สิ ท่านมีเงินหรือ” เซี่ยผิงกั่งยกยิ้ม “หากท่านมีเงินมากพอ ก็แค่โบย แต่ท่านลุงใหญ่ ข้าได้ยินมาว่าแม้แต่บ้าน ท่านก็ขายไปแล้ว? ไอ้หยา เงินของท่านเอาไปทำบุญที่ไหนหมดแล้วหรือ”
“เงินของข้าก็เอาไปให้เจ้าหมดแล้วนี่!” เซี่ยหมั่งซานโมโห
“พวกนั้นหรือ เดิมทีของพวกนั้นก็เป็นของข้าอยู่แล้ว” เซี่ยผิงกั่งปัดไม้ปัดมือ สีหน้าหมดความอดทน ดูเป็นวายร้ายตัวจริง “กลับบ้านไปรวบรวมมา ชดใช้เงินสิบเท่าจึงจะสามารถลดหย่อนโทษจำคุกได้ หากภายในสามวันท่านไม่ได้นำเงินมา พอถึงเวลานั้นก็จะมีคนไปจับท่านถึงบ้าน ท่านก็อย่าได้โทษข้าเลย ทั้งหมดเป็นเพราะท่านทำตัวเองทั้งนั้น”
เหตุผลที่เซี่ยผิงกั่งเป็นคนตัดสินใจเรื่องพวกนี้ได้ ก็เพราะเขาเป็นคนทำคดีนี้มาตั้งแต่ต้น
เซี่ยหมั่งซานนั้นเป็นคนที่จะจับหรือไม่จับก็ได้
แต่เซี่ยหมั่งซานไม่รู้เรื่องนี
