นบรรดาของขวัญที่เซี่ยหนิวซานส่งมาให้มีตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึงอยู่ด้วย
นางตื่นเต้นมากจนกลัวว่าตนเองจะใช้เงินจนหมด จึงได้เย็บมันเข้ากับด้านในของเสื้อผ้าที่นางโปรดปรานและมีราคาแพงที่สุด
ต่อมาเมื่อเสื้อตัวที่เคยดูดีที่สุดตัวนั้นไม่ได้ทำให้นางรู้สึกพอใจอีกต่อไป มันก็ค่อยๆ ถูกลืมเลือนและวางทิ้งอยู่ในหีบ
เซี่ยหมั่งซานขายของไปไม่น้อย เสื้อผ้าที่งดงามและมีราคาของนางเหล่านั้นก็ถูกขายออกไปด้วย
นางจึงได้นำเสื้อตัวเก่าออกมาใส่และนึกถึงเรื่องเงินที่ซ่อนเอาไว้ได้
นางคิดว่าจะเก็บไว้ใช้ยามแก่ชรา
เซี่ยหมั่งซานแย่งเงินมาจากหญิงชราได้แล้วก็หันไปมองคนอื่นอีก
“ท่านแม่ เจ้ารองจะกลับมาแล้ว พอเจ้ารองกลับมา พวกเราก็จะมีชีวิตที่ดีขึ้นแน่ๆ ท่านจำไม่ได้หรือ คงจะผ่านมาเกือบสามสิบปีแล้วสินะ ตอนนั้นเจ้ารองว่าง่ายมาก ที่บ้านไม่มีน้ำ สะใภ้จย่าเพิ่งจะแต่งเข้าบ้านมา แล้วอยากจะอาบน้ำ จึงให้เขาไปตักน้ำ เขาก็ออกไปทันทีโดยไม่พูดอะไรมากมาย ต่อมาเขาถูกคนเถื่อนจับตัวไป เขาทรยศคนทั้งหมู่บ้าน และนำคนเถื่อนไปปล้นข้าวของของชาวบ้าน ทุกคนไม่ให้อภัยเขา พวกเราก็ไม่ให้อภัยเขา เขาก็ไม่ได้โทษพวกเรา แล้วจากไปทันที ท่านดูสิ เขาเป็นคนเห็นแก่ความสัมพันธ์ คงจะไม่ยอมทนเห็นพวกเราตกระกำลำบากหรอก!
