้ายของวิถียุทธ์แต่เหนือขึ้นไปคือระดับชั้นใด ตระกูลขุนนางประคองจันทร์ก็ไม่รู้แน่ชัดบางทีพวกตาเฒ่ายายเฒ่าของสามยอดสำนักหลังบัลลังก์อาจจะรู้”
เจียงเจี้ยนผิดหวัง อวี่เหยียนอี้หันไปมองเจียงฉางเชิงใหม่อีกครั้งเจียงฉางเชิงเอ่ยอย่างนิ่งสงบ“คนยังมาไม่ถึง ไม่ต้องกังวลไป ขอบคุณเจ้ามากที่มาเตือน ยามเผชิญหน้ากับเขาข้าจะไม่ประมาท”
อวี่เหยียนคลี่ยิ้ม เป้าหมายการมาของนางก็เพื่อเตือนเจียงฉางเชิง หวังว่าจะได้รับความสำคัญจากเขานางกังวลว่าเขาจะดูแคลนคนที่พลังต่ำกว่าตนเอง นางรั้งอยู่อีกครู่หนึ่งก็จากไปอย่างอาลัยอาวรณ์
เจียงเจี้ยนนึกสนใจใต้หล้าที่นางพรรณนาให้ฟัง เขารู้ว่าใต้หล้ากว้างใหญ่นัก แต่คิดไม่ถึงว่าจะกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ต้าจิ่งไม่ใช่ราชวงศ์แห่งโชคชะตาที่แข็งแกร่งที่สุด ไม่ใช่อาณาจักรที่มีดินแดนกว้างใหญ่ที่สุดอีกทั้งยอดฝีมือบนวิถียุทธ์ยังมีมากมายจนนับไม่ถ้วน เจียงฉางเชิงกลับไม่คิดอะไร รอเจ้าอธรรมมาถึงค่อยว่ากัน
ความลับของเจ้าอธรรมและแผนการหลบหนีคืนนั้นเจียงฉางเชิงลักลอบเข้าไปในวังหลวงเพื่อแวะไปหาเจียงจื่ออวี้เขาบอกเรื่องเฉินหลี่ให้เจียงจื่ออวี้ฟังพร้อมกับบอกที่อยู่ของเขา
เจียงฉางเชิงไม่หวังว่าเฉินหลี่จะได้เป็นขุนนางใหญ่ แต่อย่างน้อยให้เขาได้เหยียบย่างมาเยี่ยมเยือนบ้างก็พอเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ เจียงจื่ออวี้ยอมอนุญาต แต่เขาสงสัยใคร่รู้อย่างยิ่งว่าเฉินหลี่ผู้นี้คือผู้ใดถึงกับทำให้เจียงฉางเชิงเดิ
