วกันก็มีขุนนางใหญ่ที่ถูกโค่นล้มไม่รู้ตั้งเท่าไร
เวลานี้ขุนนางใหญ่เหล่านี้มองดูเขาด้วยความร้สึกว่าตนเองตกอยู่ในอันตราย กลัวว่าตนเองจะมีจุดอ่อนอะไรให้รัชทายาทเล่นงานได้…
เมื่อเป็นเช่นนี้ ใครเล่าที่จะกล้าใกล้ชิดกับเขา
เขายังไม่ทันที่จะได้เป็นฮ่องเต้ก็ต้องกลายเป็นคนโดดเดี่ยวเดียวดายเสียแล้ว…
ฮ่องเต้ทรงถอนหายใจ
เขาได้เกลี้ยกล่อมรัชทายาทหลายครั้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่หลังจากที่แขนของบุตรชายเขาได้รับบาดเจ็บ เขาไม่มีงานอดิเรกอื่นใดอีก และชอบสร้างความขุ่นเคืองให้คนอื่น หากเขาไม่ปล่อยไปจะให้ทำอย่างไรเล่า
ในใจฮ่องเต้ก็รู้สึกกังวลจนลนลาน ขณะที่กำลังรู้สึกกังวลใจอยู่นั้นก็หันไปเห็นเซี่ยผิงกั่ง
จากนั้นเขาก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ร่องรอยของความสุขเล็กๆ น้อยๆ จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าชรา
หรือว่ารัชทายาทจะ…ตาสว่างแล้ว
นี่ไม่ใช่คนสนิทหรอกหรือ ทั้งยังเป็นคนที่รัชทายาทปลูกฝังมาเองกับมือด้วย…
ดังนั้น ฮ่องเต้จึงมองเซี่ยผิงกั่งอย่างใจดีราวกับกำลังมองดูลูกสะใภ้ของตนเอง และกำลังพิจารณาว่าจะสามารถเลื่อนตำแหน่งให้เด็กคนนี้สูงขึ้นได้อีกหรือไม่
แต่เขาเองก็รู้ถึงสถานการณ์คดีใหญ่ของตระกูลโจวดี เรียกได้ว่าเซี่ยผิงกั่งเพิ่งจะได้รับตำแหน่งทางการนี้ไป หากเปลี่ยนแปลงเร็วขนาดนี้ก็คงไม่เหมาะ…
ฮ่องเต้รู้สึกเสียดาย
ในเมื่อไม่สามารถที่จะเลื่อนตำแหน่งให้ได้ก็ให้อย่างอื่นแทน จะต้องทำให้คนอื่นรู้ว่า หากติดตามรัชทายาทก็เท่ากับ
