ผู้นี้ถึงได้ยากจนมาก
“ช่างอาจจะวาดได้ไม่ละเอียดนัก” ชุนเอ๋อร์เอ่ย
ความจริงแล้ว นางก็ยังมองไม่ออกหรอกว่ามันแตกต่างกันตรงไหนกันแน่…
หรือว่าสายตาของนางจะมีปัญหาแล้ว?! ชุนเอ๋อร์รู้สึกอยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก
“นั่นยังไม่ถูก” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว ดูท่าทางลำบากใจอย่างยิ่ง “พี่ใหญ่ของข้าบอกว่า คนผู้นี้มีความสามารถมาก ข้าดูจากภาพวาดแล้วก็เห็นว่าเขามีความสามารถจริงๆ แต่คนตรงหน้านี้กลับแตกต่างออกไป แม้ว่าหน้าตาของเขาจะไม่เลว แต่โหงวเฮ้งไม่ถือว่าดี และไม่ใช้ลักษณะของคนที่มีความฉลาดเฉลียวมีความสามารถอย่างแน่นอน”
เซี่ยเฉียวรู้สึกสับสนมาก
หรือว่าพี่ชายใหญ่ของนางตรวจสอบผิดพลาด คนคนนี้ไม่มีทั้งความสามารถ และยังไม่มีเงินด้วย
แต่ทำไมถึงบังเอิญเหลือเกินที่ ใบหน้าในภาพวาดเขาไปกันได้ดีกับลักษณะที่พี่ชายใหญ่ของนางพูดถึง?
เซี่ยเฉียวไม่เข้าใจ
เมื่อคิดไม่ออก นางก็รู้สึกอึดอัด ความรู้สึกอึดอัดนั้นอัดแน่นอยู่ทั่วร่าง
เมื่อชุนเอ๋อร์เห็นเซี่ยเฉียวหน้านิ่วเช่นนั้นก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้ “คุณหนู ท่านอย่าได้คิดมากเลย ในเมื่อเขาหน้าตาไม่ดี พวกเราก็ไม่ต้องดูแล้ว”
เซี่ยเฉียวส่ายหน้า
มันผิดปกติ นางไม่รู้ว่าพี่ใหญ่ถูกหลอกหรือว่ามีอะไรผิดปกติกับภาพเหมือน นางรู้สึกไม่สบายใจ
เซี่ยเฉียวจ้องมองไปในทิศทางนั้นด้วยอย่างเหม่อลอย เซี่ยผิงกั่งเจียดเวลาเงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฉียวมองลงมายังทิศทางนี้จึงรู้สึกยินด
