ตอนที่ 106 อภินิหารเรียกลมเรียกฝนเจียงฉางเชิงยืนเผชิญหน้าชิงชงจื่อ ในใจเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย
กาลเวลาช่างรวดเร็วจริงๆ เพียงพริบตาสิบแปดปีก็ล่วงผ่านไปแล้ว เฉินหลี่ที่เกิดใหม่เติบโตขึ้นมาแล้ว
ตอนนี้ดูเหมือนจะมีเค้าหน้าคล้ายกับชาติก่อนของเขาอยู่บ้าง หรือบางทีอาจเป็นเพียงเจียงฉางเชิงรู้สึกไปเอง
เสื้อคลุมของชิงชงจื่อพลิ้วไหวไปตามลม คลื่นพลังอันไร้รูปร่างแผ่กระจายออกมาขัดจังหวะความคิดของเจียงฉางเชิง
พลังของชิงชงจื่อหาใช่เพียงลมปราณธรรมดา แต่กลับซ่อนเร้นพลังอันลี้ลับบางอย่างไว้ในนั้น
เจียงฉางเชิงนึกถึงเซียวเยวี่ยหรูผู้แข็งแกร่งขั้นกายาทองคำที่เขาปราบได้เมื่อปีก่อน หญิงผู้นั้นเองก็มีพลังคล้ายกัน หรือว่านี่จะเป็นจิตกระบี่ของมือกระบี่กันแน่
ชิงชงจื่อยกกระบี่ขึ้น ปลายกระบี่ชี้ตรงมายังเจียงฉางเชิง
ทันใดนั้นกระแสลมกระโชกแรงก็พัดกระหน่ำขึ้นมา จากจุดที่เขายืนเป็นศูนย์กลาง ก่อเกิดเป็นพลังมหาศาล
หิมะที่สะสมอยู่บนยอดเขาสองลูกถูกพัดปลิวมารวมกัน พลังที่แผ่ขยายยิ่งน่าครั่นคร้ามขึ้นเรื่อยๆ
เจียงฉางเชิงยังไม่รีบร้อนที่จะลงมือ เขารอให้ชิงชงจื่อเผยเคล็ดวิชาที่ทรงพลังที่สุดออกมาเสียก่อน
นี่เป็นเพราะทั้งสองไม่มีความแค้นต่อกัน หากเป็นการล้างแค้น คงไม่มีโอกาสให้ชิงชงจื่อได้สะสมพลังเช่นนี้
และแน่นอนว่าชิงชงจื่อเองก็จะไม่ทำเช่นนี้เช่นกัน คงใช้กระบวนท่าอื่นเพื่อเข้าปะทะแทน
ฟูๆๆ… ท่ามกลางพายุหิมะที่ก่อตัวเ
