รได้ขึ้นมาอย่างกะทันหันจึงนำภาพเหมือนออกมาจากอกเสื้อ
เขาไม่เชื่อว่าคราวนี้เซี่ยเฉียวจะติอะไรได้อีก
คนที่อยู่ในภาพเหมือนเป็นผู้ชายที่หล่อเหลามากจริงๆ
เซี่ยเฉียวเหลือบไปมองและพบว่าชายผู้นี้มีคิ้วที่ยอดเยี่ยม งดงามราวกับวงพระจันทร์ และจิตวิญญาณของเขาได้รับการขัดเกลาจนสง่างาม
คิ้วนี้เป็นราชาแห่งดวงตา เป็นต้นกล้าแห่งความกล้าหาญ เป็นมงกฏแห่งใบหน้า คนที่เกิดมามีคิ้วเช่นนี้จะต้องเฉลียวฉลาด รอบรู้ศาสตร์ต่างๆ หากเขาสอบรับราชการจะต้องได้ตำแหน่งดีๆ อย่างแน่นอน มันเป็นโหงวเฮ้งของคนที่ฉลาดและร่ำรวย
“คนคนนี้ดีมากจริงๆ เพียงแต่จนไปหน่อยเท่านั้น…” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยเสริม
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วทันที “เขา…จน?”
ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้นนี่?
คนคนนี้โหงวเฮ้งดี เพียงแต่ตอนนี้อายุยังน้อยเท่านั้น แม้ว่าเขาอาจจะไม่มีที่ดินอันอุดมสมบูรณ์มากมาย แต่เขาไม่ควรจะต้องกังวลเรื่องอาหารและเสื้อผ้า ในบ้านก็ควรจะมีคนรับใช้สิ
“ยากจนมากจริงๆ แต่กลับไปขายฝีมือที่หอโคมเขียว เขาเขียนคำกฎหมายได้ดีทีเดียว” เซี่ยผิงกั่งพูดมาถึงตรงนี้ก็เอ่ยเสริมอีกว่า “เจ้าก็อย่าได้ดูถูกเขา เขาคนนี้รอบรู้ไปหมดทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นภาพวาด อักษร หมาก หรือดนตรี เขาก็แค่ไปขายคำพูดให้แม่นางพวกนั้นเท่านั้น ข้าแอบสังเกตดูตั้งหลายครั้งแล้ว เขาเป็นสุภาพบุรุษมาก และไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้เขาทั้งนั้น มันเป็นกฎของเขา”
