ไว้ก่อน
โชคดีที่ตอนนั้นที่นางใช้ชื่ออวิ๋นเวย นางวาดภาพทิวทัศน์ออกมาไม่มากเท่าไรนัก หากจะมี ก็เป็นเพียงแค่ภาพเล็กๆ เท่านั้น เวลานี้นางควบคุมตนเองเล็กน้อยก็น่าจะมองไม่ออก
เซี่ยเฉียวจรดพู่กัน
ตอนที่ 460 กลับดำเป็นขาว กลับขาวเป็นดำ
จ้าวซวีจือที่อยู่ข้างๆ นางก็กำลังวาดโครงร่างเมฆลอยน้ำไหลขึ้นมา ทุกปีเขาจะต้องส่งภาพวาดถวายให้ฮ่องเต้ ดังนั้นเขาจึงมีความคุ้นเคยกับโครงร่างของภาพทิวทัศน์เป็นอย่างดี เวลานี้จึงไม่ได้รู้สึกถึงความยากเลยแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น คู่ต่อสู้ของเขายังเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเซี่ยเฉียวอีกด้วย
นางยังเป็นผู้หญิงที่หวังว่าเขาจะยังคงเป็นอาจารย์ต่อไป ประเดี๋ยวภาพที่นางวาดออกมาก็คงจะไม่น่าพอใจนัก
ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาวาดภาพต่อหน้านักเรียนเหล่านี้ ถึงอย่างไรเขาก็ต้องแสดงความสามารถของเขาออกมา
เขาจึงทำสุดความสามารถ
รัชทายาทก็นั่งอยู่ที่นั่นอย่างเงียบสงบ มีกระดาษวางอยู่ข้างหน้าเขา เมื่อไม่มีอะไรทำ เขาจึงขีดๆ เขียนๆ เล่นในเวลานี้
เพราะมีเขาอยู่ด้วย คนอื่นๆ จึงได้นั่งอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่พูดมาก ไม่ขยับวุ่นวาย รอคอยเวลากันอย่างสงบเสงี่ยม
กระจัดกระจาย เกี่ยวพัน เติมและขาด ไกลและใกล้ สูงและต่ำ จริงและเสมือน…
จ้าวซวีจือมีแนวคิดทางศิลปะในใจแล้ว พู่กันและน้ำหมึกพลิ้วไหว เขาดูหล่อเหลางดงามมาก
เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว การเคลื่อนไหวของเซี่ยเฉียวค่อนข้างปกติ ไม่มีการเคลื่อ