ท คุณชายใหญ่แค่ให้พวกหม่อมฉันสืบเรื่องของคุณหนูใหญ่เท่านั้น ไม่ได้ให้พวกเรามาทำอย่างอื่นจริงๆ ไม่ได้คิดจะทำร้ายฝ่าบาทด้วยเพคะ!”
พวกนางอดคิดไม่ได้ในเวลานี้
เหตุใดฝ่าบาทจึงได้กริ้วขนาดนี้
ต้องเป็นเพราะเซี่ยผิงกั่งนั่นเป็นคนสนิทของฝ่าบาท จ้าวซวีจือเอาใจตระกูลเซี่ยเช่นนี้ ไม่แน่อาจจะเป็นเพราะเขาอยากรู้ความเคลื่อนไหวของฝ่าบาท!
ฝ่าบาทต้องคิดอย่างนั้นแน่!
แต่ แต่มันไม่ใช่เลยจริงๆ…
ทั้งสองตื่นตระหนกอย่างยิ่งในเวลานี้ “ฝ่าบาท คุณชายใหญ่ คุณชายใหญ่ให้พวกข้ามาเก็บข้อมูลเรื่องความชอบของคุณหนูใหญ่เซี่ย หากคุณหนูใหญ่ออกจากบ้านก็ให้ส่งข่าวให้เขา ดังนั้น…คุณชายใหญ่เพียงแต่ชอบใจคุณหนูใหญ่เท่านั้นจึงได้ลงทุนขนาดนี้ ไม่ได้ ไม่ได้…คิดจะตีสนิทกับคุณชายใหญ่เซี่ย…”
“เท่านั้น? เฮอะ” จ้าวเสวียนจิ่งเลียริมฝีปากของเขา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
หญิงสาวทั้งสองนางตัวสั่นเทา พวกนางไม่เข้าใจความหมายของรัชทายาท
“เจ้าสองคนส่งข่าวออกไปบอกว่าแม่นางเซี่ยจะไปที่หอเย่ว์เฟิงพรุ่งนี้ตอนเที่ยง” จ้าวเสวียนจิ่งลูบนิ้วดูมือตนเอง ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ แต่กลับทำให้คนมองรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น
ทั้งสองตอบอย่างรวดเร็ว “หม่อมฉันทราบแล้ว”
“หลังจากส่งจดหมายแล้วเจ้าสองคนไปหาเซี่ยผิงกั่ง ไม่ว่าพวกเจ้าจะใช้วิธีใด ข้าแค่ต้องการเห็นเขาหัวร้อนเท่านั้น” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยอีก
หญิงสาวทั้งสองรู้สึกเสียใจภายหลังอย่างยิ่งในเวลานี้
พวกนางไม่รู้ว่าฝ่า
