ดว่าจะฆ่าเขาไม่ได้ในสามกระบวนท่า จะเพิ่มให้เจ้าอีกสักสองสามกระบวนท่าก็ย่อมได้”
“อย่าดูถูกคนอื่น!” โจวไคอวิ๋นขบกรามแน่น
จะต้องฟันหัวให้ขาดได้ในดาบเดียว!
เซี่ยเฉียวยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถือสา นางอ่านหนังสือที่อยู่ในมือ และพึมพำอะไรออกมาเป็นบางครั้ง น้ำเสียงของนางเนิบช้าและไพเราะน่าฟังอย่างยิ่ง
โจวไคอวิ๋นมักจะตกอยู่ในภวังค์อยู่เสมอ
เมื่อท่านแม่ของเขายังมีชีวิตอยู่ นางก็ชอบอ่านหนังสือให้เขาฟังเช่นกัน
แต่ท่านแม่ของเขาตายแล้ว! ไม่มี ไม่มีอีกแล้ว!
ในขณะนี้วิญญาณของสะใภ้ชิวไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วย เซี่ยเฉียวไม่ได้ปล่อยนางออกมา
ความจริงคือวิญญาณของนางได้รับบาดเจ็บตอนที่เข้าไปในสำนักศึกษา นางจึงต้องเก็บวิญญาณไว้ คอยหล่อเลี้ยงดีๆ
เซี่ยเฉียวรอคอยอย่างไม่รีบร้อน และหลังจากนั้นไม่นานก็ให้คนยกขนมรสชาติเยี่ยมมาให้ กระทั่งยังมีความอุ่นร้อนและกลิ่นหอมเล็กน้อยที่ทำให้เด็กน้อยหน้าดุคนนั้นต้องกลืนน้ำลายไม่หยุดเลยทีเดียว
“กินไหม หวานนะ” เซี่ยเฉียวเอ่ย
โจวไคอวิ๋นเกือบจะร้องไห้แล้ว
ท่านแม่ของเขาตายไปแล้ว ไม่มีใครสนใจว่าเขาชอบกินขนมแบบไหนอีกแล้ว!
และเซี่ยเฉียวคนนี้ก็ยังรังแกเขาอีก!
เขาไม่สนใจขนมบ้าๆ นั่นหรอก ใช่ว่าเขาไม่เคยกินเสียหน่อย!
