าหากเซี่ยเฉียวแพ้ นางจะต้องทำตามข้อตกลงอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากการสอบประเมินครั้งนี้ เซี่ยเฉียวก็ราวกับลืมเรื่องที่ได้ที่หนึ่งนั้นไปแล้ว นางไม่เคยเอ่ยถึงมันอีกเลย และจะไม่มีทางแสดงความภาคภูมิใจต่อหน้าพวกนางอีกด้วย นางเหมือนเดิมทุกอย่าง!
แม้จะมีใครมาขอคำแนะนำจากนางบ้าง นางก็ยังคงถามตอบ พูดเหมือนกำลังเทศนา ช้าๆ ไม่เร่งรีบ ต่อให้ใครมาด้วยจิตใจร้อนรนแค่ไหนก็จะสงบลงได้เมื่อพบนาง!
ถ้าเซี่ยเฉียวไปเรียนที่เรือนหมู่ตันจะต้องมีประโยชน์มากแน่ๆ
ทว่าพวกนางคิดว่าเซี่ยเฉียวจะรู้สึกว่าวุ่นวายหนวกหู
เซี่ยเฉียวไม่ได้เอ่ยเรื่องตระกูลชิวขึ้นมาในเวลานี้
“ข้าเรียนที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น พวกเจ้าไม่ต้องจริงจังกันขนาดนี้หรอก” เซี่ยเฉียวรู้สึกอบอุ่นในหัวใจจริงๆ
ตอนที่อยู่ในวัดเต๋าไม่มีใครสนใจนางนอกจากโม่หลิงจื่อ
“ในเมื่อที่ไหนๆ ก็เหมือนกัน เช่นนั้นแล้วพวกเราก็จะแย่งตัวเจ้ากับเรือนหมู่ตัน!” เมิ่งซูเซียงเลิกคิ้วและยิ้มให้นางทันที
เซี่ยเฉียวเองก็อดยิ้มไม่ได้
จู่ๆ นางก็ไม่อยากทำตามความคิดของอาจารย์เซียวแล้ว
นางเป็นคนรักษาคำพูดเสมอ ในเมื่อนางสัญญากับอาจารย์หลี่ว์ผู้เฒ่าแล้วว่าจะไป เดิมทีนางก็ไม่คิดจะกลับคำ แต่ตอนนี้นางกลับรู้สึกอยากจะเบี้ยวเล็กน้อย
เซี่ยเฉียวรู้สึกหวั่นไหว
ส่วนฉินหลิวและคนกลุ่มหนึ่งก็เข้าไปในเรือนของอาจารย์หลี่ว์แล้ว และเริ่มที่จะเสนอถั่วเงิน
“อาจารย์ ถั่วเงินหนึ่งหมื่นเมล็ดพอหรือไม่!? พี่
