ียงเซี่ยเฉียวยังคงสงบ “ไปรอข้างนอกเสียดีๆ พลังหยินอ่อนเช่นนี้ยังจะกล้ามาที่นี่อีก คิดว่าตัวเองฆ่าตัวตายครั้งเดียวไม่พอหรืออย่างไร ยังอยากจะทำอีก?”
หลังจากที่เซี่ยเฉียวพูดจบนางก็จ้องมองไปที่วิญญาณก่อนจะจากไป
บริสุทธิ์สูงส่งแล้วอย่างไร?
ตายแล้วก็ยังคงเป็นคนตระกูลโจว? ตราบาปนี้ก็ยังลบไม่ออกอยู่เหมือนเดิม?
ยิ่งไปกว่านั้นนางก็ยังมีลูกคนหนึ่งด้วย
ถ้านางเป็นสะใภ้ชิว มีความสัมพันธ์ระหว่างสามีและภรรยาที่ดี และสามีของนางไม่รู้เรื่องคดีฆาตกรรมอันโหดเหี้ยมนี้ ถูกเนรเทศก็ถูกเนรเทศสิ อยู่ห่างไกลฮ่องเต้ก็มองไม่เห็นแล้วจะอย่างไรเล่า ฐานะยากจนแล้วจะเป็นอย่างไรเล่า ก็ใช้ชีวิตแบบเดิมโดยมีสามีและลูกชายอยู่เคียงข้างก็พอแล้ว
ถ้าสามีไม่ใช่คนดีอะไรก็ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ นางก็เขียนหนังสือหย่าเข้าสิ พาลูกไปด้วย อดทนเอาหน่อย
การฝืนยืดลมหายใจสุดท้ายออกไปไม่ได้เลวร้ายเสมอไป
ตายแล้วก็จบ แต่เหตุใดจึงไม่ยอมลงไปปรโลก จะลอยไปลอยมาอยู่บนโลกมนุษย์ทำไม ไม่ใช่เพราะยังมีคนที่เป็นห่วงอยู่หรือ
น้ำเสียงเซี่ยเฉียวค่อนข้างเกรี้ยวกราด
วิญญาณตนนี้ลอยไปลอยมาอยู่นานแล้ว แต่ก็ไม่มีใครสามารถมองเห็นนางได้มาตลอด
จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็พูดคุยกับนางขึ้นมาในเวลานี้ นางจึงรู้สึกตื่นเต้นมาก นางยอมเชื่อฟัง ออกไปข้างนอกเพื่อตามหารถม้าของตระกูลเซี่ย และรออยู่ข้างในแต่โดยดี
ส่วนภายในเรือนคงกู่ ทุกคนก็รู้แล้วว่าเซี่ยเฉียวจะย้ายไปเรือนหมู่ตันแล้ว
“อาจ
