่ยเฉียวแต่งตัวเป็นโม่ชูเซิงรออยู่ที่หอส่งชะตา
ไม่นานนักก็มีรถม้ามารับนางไปดูฮวงจุ้ย
คนที่สามารถวางเงินมัดจำร้อยตำลึงได้คงจะไม่ใช่คนธรรมดา
เป็นอย่างที่นางคิดไว้จริงๆ เมื่อรถม้าคันนี้หยุดลงที่คฤหาสน์หลังหนึ่งหลังจากโยกเยกไปมา ฮวงจุ้ยของคฤหาสน์หลังนี้ดีอย่างยิ่ง ตั้งแต่เซี่ยเฉียวเดินเข้าไปนางก็มองซ้ายมองขวาแต่กลับมองไม่เห็นว่ามีปัญหาแต่อย่างใด
ยังมีอีกสองคนที่เข้าประตูมาพร้อมกันกับนาง
คนหนึ่งเป็นพระ ส่วนอีกคนเป็นนักพรตชราอายุประมาณห้าหกสิบปี มือหนึ่งถือแส้ปัด มือหนึ่งถือเข็มทิศดูราวกับเทพเซียน
“ขอให้นักพรตโม่วางใจได้ ไม่ว่าท่านจะทำสำเร็จหรือไม่นายท่านของพวกเราก็จะไม่ทำให้ท่านลำบากใจ” พ่อบ้านที่ติดตามมาข้างกายเซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้น หลังจากที่เขาพูดจบก็กดเสียงต่ำแอบบอกนางว่า “ขอเรียนท่านตามตรงว่า ความจริงแล้ว…นายท่านของเราให้พวกเราไปตามหาปรมาจารย์มา ข้าได้ยินพวกญาติๆ ในบ้านพูดกันว่า ก่อนหน้านี้ท่านเคยจับ เอ่อ…สิ่งชั่วร้าย ก็เลยเชิญท่านมา ประเดี๋ยวท่านจะต้องถูกเปรียบเทียบกับสองท่านนี้!”
