ิงกั่งเป็นนายกองขั้นแปด กลุ่มโจรมอบตัวและได้รับการคัดเลือกให้ทำงานให้หลวง
การกระทำเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าเซี่ยผิงกั่งกล้าหาญชาญชัย
แต่ลองคิดดูดีๆ ในโลกนี้มีโจรอยู่น้อยเสียเมื่อไหร่
ภูเขาลูกไหนบ้างที่ไม่มีคนซ่อนตัวอยู่
เหตุใดลูกน้องของค่ายโจรตระกูลเซี่ยจึงได้เชื่อฟัง กล้าหาญ และเต็มใจที่จะออกรบเพื่อเข่นฆ่าศัตรูเช่นนี้เล่า
เมื่อพูดถึงราชครูที่เป็นโจรมาก่อนเซี่ยหนิวซานเสียอีก ถ้าหากบิดาของสะใภ้เผิงเหี้ยมโหดมากจริงๆ ราชครูจะมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร
เหตุใดถึงต้องช่วยพวกเขาด้วยเล่า
ดังนั้นไม่ว่านางจะว่าอย่างไรเขาก็ไม่เชื่อว่าสะใภ้เผิงจะเป็นคนใจคอโหดเหี้ยมชั่วร้ายไปได้
บัณฑิตผู้นั้นโต้เถียงอย่างหนัก หญิงชรารู้สึกว่าเด็กคนนี้ไม่รู้ความ “ทำไมเจ้าต้องพูดแทนพวกโจรด้วย! มันสมเหตุสมผลแล้วหรือที่โจรจะชิงตัวคนไป นางไม่ใช่คนดีอะไร! เจ้ามันไม่เข้าใจอะไรเลย!”
“ภายหลังใต้เท้าเซี่ยก็ยินดีที่จะเป็นโจรเองนี่” บัณฑิตแค่นเสียงเยาะ
หญิงชราขบฟันแน่น “หากไม่ใช่เพราะนาง ลูกชายของข้าก็คงไม่เป็นโจรหรอก!”
“หากไม่ใช่เพราะสะใภ้เผิง ลูกชายของท่านก็เป็นนายพลไม่ได้หรอก” บัณฑิตเอ่ยขึ้นมาอีก
หญิงชราวางสีหน้าไม่ถูก นางจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่มคนนั้นพลางรู้สึกว่าเจ็บจุกในอกเล็กน้อย
เด็กหนุ่มสาวสมัยนี้ไม่รู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดีกันไปหมดแล้ว!
สะใภ้เผิงเกิดมาก็เป็นโจรอยู่แล้ว แต่ลูกชายของนางเป็นโจรเพราะถูกบังคับจะเหมื
